حکایت شما بمانند لاشخورهای بیابون میمونه که همیشه منتظر میمانند تا حیوانی. انسانی جانش در بیابان بدر بره تا از این خان گسترده که خدا برایش مقدر کرده برود و بخورد هست. خوب آقای مقدر اگر به این گفته خودت اطمینان داری و بلوف نمیزنی از فردا همین لباس قرمساقی آخوندی را از تن درآر و برای یک هفته در خیابان بمان ببینیم چطور مقدرات برایت مهیا میشود؟ کم گوی و گزیده گوی. فعلا شکم وامونده آت سیره.