«فساد هر حکومتی تقریباً همیشه با فساد اصول آن شروع می‌شود.»
کتاب هشتم، فصل یکم، ص. 235
«مادامی که حکومت اصول خود را از دست نداده است، کمتر اتفاق می‌افتد که قوانین بد شود. اپیکور در این مورد ضرب‌المثلی دارد، می‌گوید: «شراب فاسد نشده بلکه خمره فاسد گردیده است.»»
کتاب هشتم، فصل یازدهم، ص. 244
«هنگامی که اصل حکومت فاسد شد، بهترین قوانین هم بد می‌شود و بر علیه دولت برمی‌گردد. و وقتی اصول سالم باشد قوانین بد هم اثر قوانین خوب را دارد. اصول خوب یا بد همه چیز را تابع خود می‌کند.»
کتاب هشتم، فصل یازدهم، ص. 246-245
«اساس حکومت استبدادی لاینقطع فاسد می‌شود، زیرا ذاتاً فاسد است. حکومت‌های دیگر بدین جهت از بین می‌روند که حوادث خاصی اصول آنها را نقض می‌کند، اما حکومت استبدادی به اقتضای عیب داخلی خود فاسد می‌شود مگر اینکه علل خارجی مانع فساد او گردد... اما آن را تغییر نمی‌دهد. ظلم و درندگی استبداد سر جای خود باقی می‌ماند منتهی برای مدت محدودی ضعیف شده است.»
کتاب هشتم، فصل دهم، ص. 244
«موقعی که جمهوریت فاسد می‌شود هیچ‌یک از دردهای اجتماعی را نمی‌توان درمان کرد مگر با از بین بردن فساد و باز گردانیدن حکومت، از این قسمت که بگذریم هر نوع اصلاح دیگری یا بیهوده است یا عیب تازه‌ئی به وجود خواهد آورد.»
کتاب هشتم، فصل دوازدهم، ص. 246
«این است وضع بدبختی ملتی که زمامداران آن و اشخاصی که ملت خود را به آنها سپرده است برای پنهان کردن فساد خود می‌خواهند ملت را هم فاسد کنند. برای اینکه کسی به جاه‌طلبی آنان پی نبرد همواره دم از عظمت ملت می‌زنند. برای اینکه کسی متوجه حرص و طمع آنها نشود دائماً از ولع و حرص ملت تمجید می‌کنند. فساد در بين فاسدکنندگان روز به روز بیشتر می‌شود و در میان فاسدشدگان بیش از پیش زیاد می‌گردد و تفريحات ناشی از تجمل هم به فقر خود علاوه خواهد نمود. در چنین وضعیتی با تنبلی و تجمل‌پرستی می‌خواهند از خزانه دولت استفاده کنند و همه می‌خواهند به خدمت وارد شده و با حقوق دولتی روزگار را بگذرانند.»
«فساد هر حکومتی تقریباً همیشه با فساد اصول آن شروع می‌شود.»
کتاب هشتم، فصل یکم، ص. 235
«مادامی که حکومت اصول خود را از دست نداده است، کمتر اتفاق می‌افتد که قوانین بد شود. اپیکور در این مورد ضرب‌المثلی دارد، می‌گوید: «شراب فاسد نشده بلکه خمره فاسد گردیده است.»»
کتاب هشتم، فصل یازدهم، ص. 244
«هنگامی که اصل حکومت فاسد شد، بهترین قوانین هم بد می‌شود و بر علیه دولت برمی‌گردد. و وقتی اصول سالم باشد قوانین بد هم اثر قوانین خوب را دارد. اصول خوب یا بد همه چیز را تابع خود می‌کند.»
کتاب هشتم، فصل یازدهم، ص. 246-245
«اساس حکومت استبدادی لاینقطع فاسد می‌شود، زیرا ذاتاً فاسد است. حکومت‌های دیگر بدین جهت از بین می‌روند که حوادث خاصی اصول آنها را نقض می‌کند، اما حکومت استبدادی به اقتضای عیب داخلی خود فاسد می‌شود مگر اینکه علل خارجی مانع فساد او گردد... اما آن را تغییر نمی‌دهد. ظلم و درندگی استبداد سر جای خود باقی می‌ماند منتهی برای مدت محدودی ضعیف شده است.»
کتاب هشتم، فصل دهم، ص. 244
«موقعی که جمهوریت فاسد می‌شود هیچ‌یک از دردهای اجتماعی را نمی‌توان درمان کرد مگر با از بین بردن فساد و باز گردانیدن حکومت، از این قسمت که بگذریم هر نوع اصلاح دیگری یا بیهوده است یا عیب تازه‌ئی به وجود خواهد آورد.»
کتاب هشتم، فصل دوازدهم، ص. 246
«این است وضع بدبختی ملتی که زمامداران آن و اشخاصی که ملت خود را به آنها سپرده است برای پنهان کردن فساد خود می‌خواهند ملت را هم فاسد کنند. برای اینکه کسی به جاه‌طلبی آنان پی نبرد همواره دم از عظمت ملت می‌زنند. برای اینکه کسی متوجه حرص و طمع آنها نشود دائماً از ولع و حرص ملت تمجید می‌کنند. فساد در بين فاسدکنندگان روز به روز بیشتر می‌شود و در میان فاسدشدگان بیش از پیش زیاد می‌گردد و تفريحات ناشی از تجمل هم به فقر خود علاوه خواهد نمود. در چنین وضعیتی با تنبلی و تجمل‌پرستی می‌خواهند از خزانه دولت استفاده کنند و همه می‌خواهند به خدمت وارد شده و با حقوق دولتی روزگار را بگذرانند.»
کتاب هشتم، فصل دوم، ص. 236
مونتسکیو. روح‌القوانین. ترجمه علی‌اکبر مهتدی. موسسه انتشارات امیرکبیر.
@RezaNassaji