فرانسویان سامانه جمهوری را به دنیا عرضه کردند که نمادش گیوتین است؛
سپس انقلابیون، پاریس را که مردمانش با برپایی گیوتین حاکمانشان را قتلعام کردند ، رختی نوپوشاندند و آنرا شهر عشق و شراب نامیدند.
شهری‌ که بر روی خون‌ بنا شده است.
سپس همان نسل انقلابی خونریز به سرزمینهای ملتهای دیگر در قاره آفریق وحشیانه یورش بردند و اینبار قتلعام‌های فجیعی را صورت دادند تا مردمان دیگر کشورها را غارت و استثمار کنند.
و دیگر بار با توطئه‌ای شوم، یک جنایتکار انقلابی دیگر که آغشته به متحجرانه‌ترین افکار اهریمنی بود را در پستوهای پاریس و در بن بست نوفل لوشاتو و در زیر درخت سیب پرستاری و پرورش دادند تا قتلعام خونبار دیگری در سرزمین انسانهای پاک و اهورایی را به جریان بیاندازند.
سالیان درازی کشتند و سوزاندند و قتلعام کردند و ویرانه ساختند
ولی امروز خود در تارهای کثیف تنیده شده از افکار شیطانی خویش گرفتار می آیند تا دوباره سنگفرشهای خیابانهای پاریس با خون شستشو گردد.

جمعیت اعراب آفریقایی و مسلمانان مهاجر به فرانسه که سالیان درازی نژادپرستی سیستماتیک حکومت جمهوری را متحمل شده بودند اکنون با رکود اقتصادی فاجعه‌بار پاندمی کرونا مترصد انتقام کشیدن نسلهای پدران خویش هستند. فعلا بهتر است ساکنان کاخ الیزه به فکر علاجی برای فروپاشی جمهوری پنجم خود بپردازند و از ژستهای پوشالی حقوق بشری پرهیز کنند و اگر خیلی دلشان برای زندانیان سیاسی در زندانهای رژیم بنیان گذاشته شده توسط ابلیس نوفل لوشاتو میسوزد برای حکم اعدام امیرحسین مرادی و محمد رجبی و سعید تمجیدی بیانیه صادر کنند وگرنه بی‌تردید رویداد ناگواری برای این بچه آخوند تفاله پیش نخواهد آمد

همین فرانسه مهد دموقراضه بود که خمینی کثیف رو پناه داد
همینا بودن که از پای درخت سیب تو نوفل لوشاتو این جاکش ایرانسوز رو مثل یه قدیس با پرواز ایر فرانس تا تهران همراهی کردن
بسه دیگه خسته شدیم از این آروغ های روشعنفکری