🔹آماده سازی برای کوچ از ایران: از بی‌پاسپورتی تا بی‌آفتابگی

تابستان بیست و پنج سال پیش جوانی ۱۸ ساله در تهران بودم و در حال برنامه ریزی برای خروج از کشور. روزگار غریبی بود. با این که دانش آموز ممتاز دبیرستانم بودم، از تحصیل محروم شده بودم و کارت کنکور برایم صادر نشده بود. پاسپورت هم که برای «فرقه ضاله» ای‌ها صادر نمی‌کردند. بهاییان از مزایای شهروندی مانند تحصیل دانشگاهی و سفر خارج از کشور محروم بودند اما آنقدر شهروند بودند که سربازی اجباری بروند و اگر پایش بیفتد شهید هم بشوند ولی خانواده‌های آن‌ها از مزایای بنیاد شهید محروم می‌ماندند.

🌍@Farsi_Iranwire

1 comment

این مقاله برای تقریبا تمامی مهاجران ایرانی خارج کشور صدق میکند. مخصوصا کسانی که بدلیل های مختلف مثل نداشتن پاسپورت یا ممنوع الخروج بودن خانواده و همه چیزهاشون را پشت سر گذاشتند برای زندگی بهتر....
ولی این موضوع را به یک دید دیگر هم میتونی دید و آن این هست که...وقتی از کشور خارج میشیم همه چیزمان را از دست میدهیم...حتی آفتابه آب که یکی از ضروری ترین های لوازم زندگی روزمره هست...
خانواده و دوستان ووووو که جای خود دارد...
آفرین به همت و پشت کار شما جناب میثاقی و بقیه هموطنان بهایی ما که از تحصیل محروم بودند و این راه را با تمام سختی هاش خارج از کشور دنبال کردند.