حکیم ابوالقاسم فردوسی که آغازِ کلامِ شاهنامه را به زیورِ "خِرَد" می‌آراید و در جای جایِ این روایت‌نامه‌ی شاهان از ستایشِ "خِرَد" فروگذار نمی‌کند؛ در بیتی هوشمندانه سلامت روان و توازنِ خِرَد را در گروی شاد زیستن می‌داند:
"چو شادی بکاهی، بکاهد روان
خِرَد گردد اندر میان ناتوان"

شاید از همین روی ایرانیانِ باستان به هر بهانه، و به طور متوسط هر هفته جشنی ملی همراه شادی و پایکوبی داشته‌اند.
و البته #نوروز سرآمدِ این جشن‌ها بوده است و خواهد بود.

در شش ماه گذشته دیدیم که مادران و پدران، خواهران و برادرانِ زیباترین فرزندانِ ایران بر سر مزارِ عزیزان‌شان، جاویدنامانِ وطن، سوگواریِ خود را با رقص و پایکوبی به نمایش گذاشتند و این‌گونه نمادین و زیبا فرهنگِ دیرینِ ایران را پاس داشتند؛ فرهنگی که مهم‌ترین عنصرهای آن "خرد" و "شادی" است.

حالا "نوروز" دوباره به #ایران آمده است. آیینی که نماد پاکی و دوستی و زیبایی و نیکی و زندگی است و با هیچ دین و مسلکی سر ناسازگاری و ستیز ندارد.
و اینک ما "نوروز"  را به زیباترین شکل گرامی می‌داریم تا #خرد و #شادی و #زندگی را پاس بداریم، در برابر ستیزه‌جویانی که دشمنِ خرد و شادی و زندگی هستند.
باشد که این شادی بر آگاهی و خِرَدِ ما بیفزاید و از جهل و فراموشی‌مان بکاهد.

"نوروزتان پیروز"
"پاینده ایران"
@HosseinGaeeni

2 comments

نوروزت فرخنده و پیروز حسین عزیز!
امید که خرد در لحظه احظه زندگی و کنش‌هایمان همراه باشد همراه با مهر و دوستی