🔻در گرمای ۵۵ درجه خوزستان، مردم روستای ام‌اتمیر با مساحت ۶۰ هکتار و جمعیت ۵۰۰۰ نفر، آب ندارند.

زنان و کودکان با چادر سیاه و سنگین در این گرمای کشنده کولبری آب می کنند.
در قرن 21 که دسترسی به آب سالم در اقصا نقاط جهان دیگر رؤیا نیست، در استان نفت خیزی که 13 ابر سد کشور در آن است، گویی درد تشنگی و کولبری آب را درمانی نیست..

معترضان به برنامه های توسعه پایدار سازمان ملل مسائل مربوط به آموزش‌های جنسی را می بینند بر نیزه می کنند؛ اما هرگز درباره 14 بند دیگر این برنامه که دسترسی به آب سالم و زندگی با کیفیت مهمترین آن است حرفی نمی زنند.
خوب است مسئولان یک بار بطور دقیق اهداف 17 گانه توسعه پایدار را بخوانند و برای مخالفانشان که مدعی تکریم زنانند نیز تشریح نمایند.

توسعه پایدار فقط درباره مسائل جنسی نیست. دسترسی به آب سالم و زندگی باکیفیت هم بخش اصلی آن است.


© @ruralwomenissues