انسانی که «خواسته» نداشته باشد، مُرده است. حتی اگر بگویید «من به جایی رسیدم که تمام خواستههایم را ترک میکنم» باز هم میخواهی که نخواهی(باز یک خواستن است). انسان، بدونِ خواستن نمیشود. علامتِ حیات، خواستن است و مادامی که انسان میخواهد، هست. خواستن یعنی بودن و بودن یعنی خواستن...اصلاً انسان عینِ خواستن است و چون خواسته تمام نمیشود، انسان همیشه «ناتمام» است.
2 comments
͏
اگه فکر میکنید فرمایشات ایشون شایستهی استناده، توجهتون رو به مشتی از افاضات معظمله جلب میکنم (با ذکر مرجع):
اتفاقا امیدوارم که همه برن و لینک هایی که گذاشتی رو ببینن و بفهمن که داری دروغ میگی و مباحث مطرح شده توسط ایشون رو مصادره به مطلوب می کنی. و چقدر خوب که شماها هستید-
انسانها از نگاه حکیم ابراهیمی دینانی:
هرکی بگه «هرکسی حق داره هر عقیدهای داشته باشه» پفیوزه
(https://t.me/filsoufidan/127)
اون فیلمبرداره که شلوار پاره پوشیده احمقه
(https://t.me/filsoufidan/306)
اون مجریه که نمیدونه هدفش از زندگی چیه حیوانی زندگی میکنه
(https://t.me/filsoufidan/111)
ملکیان خره
(https://t.me/filsoufidan/1303)
روانشناسان علی الاطلاق خرن
(https://t.me/filsoufidan/1501)
نود و نه درصد انسانها نسبیگرا هستن و نسبیگرایی مزخرفی بیش نیست (https://t.me/filsoufidan/1474)