غلام همت آنم که زیر چرخ کبود/ ز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزادست

چه گویمت که به میخانه دوش مست و خراب/ سروش عالم غیبم چه مژده‌ها دادست

که ای بلندنظر شاهباز سدره نشین/ نشیمن تو نه این کنج محنت آبادست

تو را ز کنگره عرش می‌زنند صفیر/ ندانمت که در این دامگه چه افتادست

نصیحتی کنمت یاد گیر و در عمل آر/ که این حدیث ز پیر طریقتم یادست

رضا به داده بده وز جبین گره بگشای/ که بر من و تو در اختیار نگشادست

نشان عهد و وفا نیست در تبسم گل/ بنال بلبل بی دل که جای فریادست

✅ @karkhone

1 comment

خدا لعنت کنه اشقیای زمان رو، سردار که الان مهمون آقا امام حسینهو جاش تو بهشت،گریه ما از فراق همچین سردار بزرگیه که سرباز وطن بود