ای بیگانه با زبان مادری زبان گلوله را چه خوب یاد گرفته ای نان به زبان گلوله چه می شود؟ پوکه، فشنگ، سنگ خیابان چه می شود؟ توطئه بچه ها؟ دشمن در زبان تو آیا برای زندگی مادر درد می توان واژه هایی پیدا کرد؟ نه! باز سهراب باز ندا باز خیابان دوباره صدا خون بچه ها ریخت دوباره در کوچه ها هر جا مغز بچه ای پاشید روی مادرش اینجا برای تعبیر این دردهای حماسی در زبان تو آیا واژه هایی هست؟ نه تو اینها را نمی فهمی قاموست را ببند آنجا که تو ایستاده ای جای کسی ست که زبان مادری ام را می داند
صدیقه وسمقی آذر ۱۳۹۸
2 comments
ghasem
درهیاهوی جنون و ترس و طغیان ،کسی زبان مادری را نمی‌داند ،نمیفهمد .چون زبان مادری خشکید ،زبان مادری بسته وفقط حنجره ی مادر صدای ضجه ودزد و سکوت منگ و بیداد میدهد بیرون.
