اماما ! من بر آن سيمای همچون عَنترت ريدم بر آن ريش و سبيل و صورت بد منظرت ريدم اگرچه با تاسف از حضور انورت دورم من مخلص غياباً بر حضور عَن وَرت ريدم امامی، رهبری، اما بقدر خر نميفهمی به ريش و فهم و بر اصحاب از خر كمترت ريدم به توضيح المسائل ، آن اراجيفی كه بنوشتی به تاليفات بی ارج و بهای ديگرت ريدم به تسبيح و عَبا و جامه ی تقوی كه پوشيدی بر آن عمامه ی پيچيده بر دور سرت ريدم شنيدم گفته ای مسجد بُوَد از بهر ما سنگر به سرتاپای آن مسجد كه باشد سنگرت ريدم ز حزب اللّهيان تشكيل نيرو دادی و لشكر به نيرويت، به حزبت، بر تمام لشكرت ! ريدم نه تنها بر خودت بل بر طرفــدارانت ای جاهل که بر فرق پسر، دختر، برادر، خواهرت ريدم نداری چون پدر، من از پدر چيزی نمی گويم ولی ای بی حيا رهبر به روح مادرت ريدم عيال مهربانت وقت ريدن شد فراموشم كنون (با عذرخواهی) بر دهان همسرت ريدم تو ريدی بر تمــام مملکت منهم پی جبران ز انگشتان پا بگرفته تا فرق سرت ريدم تو آن جغدی که بال و پر ترا بخشيد آن کوسه روا باشــد اگـر گـويـم که بر بال و پرت ريدم بُوَد گوش تو كر، فرياد ملت بی اثر، ای خر کنون من ای خر مُظطَر، بر آن گوش كرت ريدم اگر اسلام اهریمن برایت بوده است آیین به الله ت، به قرآنت، به آن آئین نکبت پرورت ریدم اگراينست ترا دين وَ گر اينست پِيغمبَر، به آئينت، به دينت، بر سر پيغمبرت ريدم به سرتا پای اين ملا علی با نوچه اش ميمون به چاه جمکران آيينه ی خر پرورت ریدم

شاشیدم به روحت