بسترهای آموزشی آنلاین در پسا کوووید؛ ظرفیت ساز برای توانمندسازی وشبکه سازی زنان روستایی و عشایری

✍مهتا بذرافکن

هرچند همه گیری COVID-19، تغییرات آب و هوا و سایر تهدیدات نشان داد که به دلیل نابرابری های مختلف از ساختار و فرهنگ تا سیستم و قوانین جاری، هنوز بسیاری از زنان روستایی بیشتر در معرض تأثیرات منفی رویدادها به طور کلی هستند؛ اما توسعه آموزش آنلاین در این دو سال بستر تغییرات اجتماعی و اقتصادی را برای میلیونها نفرفراهم نمود که در صورت ادامه و مطالبه گری دستاوردی تحول آفرین محسوب می شود.
چالش های مهمی که زنان با آن روبرو بودند مانند دسترسی به دانش و اطلاعات کارآمد در حوزه های مختلف آب وهوا، کشاورزی،شیلات، حفاظت از منابع طبیعی، گیاهان دارویی، مسائل آب و آبیاری، مهارت‌های شغلی، حقوق و دستمزد، قوانین و مقررات، تسهیلات، بازار و مسائل مالی،، مهارت‌های زندگی و اجتماعی و.... که در فضای واقعی امکان آموزش فراگیر برای آنها فراهم نبود؛ در فضای مجازی به صورت آنلاین به اشتراک گذاشته شد و میلیونها نفری که به اینترنت و گوشی همراه دسترسی داشتند از آن بدون محدودیت‌های قبلی و در شرایط برابر از استفاده کردند.

اما نکته مهم این است که در جریان سازگاری با تغییرات اقلیمی نباید نقش ساختارها و سیستم‌هایی را که زنان روستایی را در موقعیتی قرار می‌دهند که آسیب‌پذیرتر باقی بمانند نادیده گرفت. در غیر این صورت، راه حلهای موقتی مثل چسب زخم هستند و اگر توام با تغییر قوانین اداری و حقوقی و نگرشی نباشند در نهایت دوباره همان نابرابری ها را بازتولید خواهند کرد.

همه گیری کووید 19 این بستر را آماده کرد که شبکه های یادگیری آنلاین برای همه در دسترس باشد. چند سال پیش مسیر آموزش از راه دور امری دشوار به نظر می رسید، اما اکنون برای همه روشن است که آموزش از راه دور یک ابزار واقعاً مفید و جذاب برای ذینفعان مختلف است تا ظرفیت‌های خود را در دنیای پسا کووید نیز افزایش دهند.

این امر نویدبخش آینده ای است که می تواند با توسعه پلتفرم ها ادامه یافته و زنان روستایی و عشایری با اتصال به جامعه بزرگتر از دانشگاه گرفته تا انجمن های مختلف و حتی سیاست مداران در مراکز قدرت و سیاست گذاری وبا استفاده از ظرفیت‌های موجود راه خود را برای کنشگری جمعی و ایجاد تغییرات بنیادی در دنیای پسا کووید روشن نمایند.

©@RuralWomenIssues