بله سایت سازمان بهداشت جهانی هم هست که منبع اصلی ست و این دو منافاتی در ارائه آمار با هم ندارند. با سایت دی اچ دی امریکا هم منافاتی ندارند. خوب مستند ما امارها و اطلاعات و گزارش هایی ست که منتشر می شود. من به امارهای منتشره استناد می کنم. شما می فرمایید از کجا معلوم اینها درست باشه؟ خب پس به چی میشه استناد کرد؟ شایعات؟ نظر مخالفین سیستم ها؟ انها چقدر موثق هستند و چه نتیجه ای ازشون حاصل میشه؟ درباره تعریف ازادی های فردی این یک مفهوم نسبی ست و ساخته و پرداخته ذهن ما انسان هاست.امروزه برای خودمان ازادی هایی تعریف می کنیم و "حق" خود می شماریم که در گذشته روحمان هم از ان با خبر نبود. چه بسا سد سال اینده هم ابعاد ازادی هایی که طلب کنیم از الان خیلی بیشتر باشه. و من این رو یک پدیده سیال و نسبی و تقریبی یافته ام. تابع زمان و مکان. احتمالا روحیه ازادی خواهی و استقلال رای ما ایرانی ها از چینی ها خیلی بیشتره و در انجا روحیه جمعی بیشتر مشاهده می شود. بنابراین استاندارد جهان شمولی درباره تعریف ازادی من سراغ ندارم.. و البته مایل نیستم به سود ارودگاه چپ، آزادی های دنیای سرمایه داری رو بکوبم! درباره مثال زندان دوست دارم نظر شما رو درباره سه خبری که دادم بشنوم در ایتالیا هم شهرها قرنطینه شد.( می توانیم لفظ زندان هم برایش استفاده کنیم) سخن اینجاست که هیچ گاه نمی توان ازادی را مطلق گرفت. مصلحت و شرایط بحرانی در همه جا دلیل و بهانه ای ست برای کاستن از ابعاد ازادی. و این اتفاق در ابعاد شاید کوچکتر و نرم تر در کشورهای سرمایه داری هم می افتد. همین الان امریکا هم ازادی های فردی در سفر به ایتالیا رو محدود کرده. و در نیوزلند مسافرانی که از ایتالیا بر می گردند دو هفته قرنطینه می شوند. این طور نیست جبهه بندی ها میان فرشتگان سپید ازادی ودیوان سیاه پوشان استبداد باشه. وقتی سیستم بهداشتی تشخیص می هد ویروس واگیر دارد برای پیشگیری از ان "محدودیت" برقرار می گردد. در همه نظام های مسئول. چه دارنده بازار ازاد چه اقتصادهای متمرکز و دولتی.

نمایشگاه بین‌المللی صنعت گردشگری که همه ساله در برلین برگزار می‌شود به علت خطر شیوع ویروس کرونا لغو شد. دست‌اندکاران نمایشگاه اعلام کردند که شرایط تعیین شده از سوی وزارت بهداشت آلمان قابل اجرا نیست. وزارت بهداشت خواسته بود تا تک تک شرکت‌کنندگان اثبات کنند که از منطقه آلوده به آلمان وارد نشده‌اند یا با افرادی از این مناطق تماس نداشته‌اند. همان طوری که می بینیم وزارت بهداشت المان (نماینده دولت) شرایط غیر قابل اجرایی برای یک رویداد اقتصادی در نظر گرفته. ازادی انتخاب را از سدها هزار نفر گرفته و به سدها شرکت هم زیان وارد کرده. اما بعید می دانم شرکتهای متضرر اعتراضی به این تشخیص زیان بخش داشته باشند. اگر دولتی نبود، این نمایشگاه برقرار میشد و تعداد بیشتری از مردم مبتلا می شدند. با نقض موقتی ازادی های فردی خیر عمومی و سود بلند مدت جامعه لحاظ شده است

محتمل نبود فرض کنیم درصد چشمگیری از شرکت کنندگان که احتمالا بیشتر یا به اندازه دولت نگران سلامتی خود اند، اعلام می کردند که شرکت نمی کنند ؟ اگر امکاناتی اضافی برای تشخیص و جلوگیری از شیوع پیش بینی می شد حکممان چه بود؟ اگر شرط حضور تست منفی بود قضاوتشان چه می توانست باشد؟ انتظار ندارم ترفندهای تبلیغی و روابط عمومی یک شرکت را توجیهی برای خیرخواهی دولت بگیریم.

https://t.me/eskannews_com/38002 در اینجا فیلمی مشاهده می شود که ادعا شده یک فرد کرونایی از دست پرستاران امریکایی فرار می کند و پرستاران هم بدون توجه به حقوق فردی شخص در ازادی رفت و امد وانتخاب محل زندگی، او را دنبال می کنند. اگر این صحنه در چین بود نقض ازادی های فردی شمره می شد. اما در امریکا هم اتفاق افتاد. اگر لازم بشود در همان امریکا به سوی بیمار فراری شلیک هم خواهد شد. به هر روی بحران محدودیت می اورد. و این محدودیت عقل پسند است.

من نکته شما را متوجه نمی شوم که اساسا دارید چه چیز را نقد می کنید؟ فرض کنید یک قاتل زنجیره ای شناخته شده با اسلحه در حال وارد شدن به یک رستوران است، آزادی فردی به این معناست که جلویش را نگیریم، چون سریال کیلر ما آزادی دارد و نباید آن را محدود کرد؟ زندان هم نباید داشته باشیم چون مجرم ازادی اش سلب شده است؟ یک دیوانه هم از این ایده ها دفاع می کند؟

"ایراد از مشخص نبودن حقوق مالکیت است، اساسا در جامعه ای که حقوق مالکیت به خوبی مشخص شده باشد، قرنطینه موضوعیتی ندارد. اجازه دهید توضیح دهم، شما کاملا مختارید از دیدار افراد مشکوک در ملک شخصی خودتان سرباز بزنید، امر دولت یا حضور دیگری لازم نیست که شما نگران سلامت خود باشید، ملک شماست و هرکسی نمی تواند وارد آن شود. می توانید در محل کسب خود افرادی را که علایم بیماری دارند راه ندهید یا با شرایط خاص خدمت ارائه کنید و کالا بفروشید، زیرا می دانید که دست رد به سینه مشتری زدن البته بد است، ولی از آن بدتر سوء شهرت به خطرناک بودن محل کسب است. از این روست که انگیزه کافی دارید که در حد توان این اطمینان به مشتریان داده شود که خطری آنها را تهدید نمی کند، چیزی که در همین چند روز اخیر نشانه هایش را می بینیم." "اگر فرض کنیم تکلیف مالکیت همه جا به خوبی روشن است و به اصطلاح کار صاحب داشته باشد، همان منطقی که برای خانه و محل کسب شما حاکم است، بر قلمرو بزرگتری مثل کشور هم حاکم خواهد بود. نیازی به دولت و به اصطلاح قرنطینه نیست، خود افراد بهتر از هر کسی حواسشان به مایملکشان هست." مثال های من در نقد استدلال شماست. که می فرمایید قرنطینه لازم نیست. چون حق مالکیت را زیر سئوال می برد.

پس دوباره دقیق تر بخوانید، نوشته ام اگر حقوق مالکیت به خوبی مشخص شده باشد اساسا نیازی به قرنطینه نیست بماند که روی کاغذ هم اگر همه بر سازوکاری به نام قرنطینه توافق کرده باشند باز هم در یک جامعه کاملا آزاد هم مشکلی ایجاد نمی کند

" می توانید در محل کسب خود افرادی را که علایم بیماری دارند راه ندهید یا با شرایط خاص خدمت ارائه کنید و کالا بفروشید، زیرا می دانید که دست رد به سینه مشتری زدن البته بد است، ولی از آن بدتر سوء شهرت به خطرناک بودن محل کسب است. از این روست که انگیزه کافی دارید که در حد توان این اطمینان به مشتریان داده شود که خطری آنها را تهدید نمی کند، چیزی که در همین چند روز اخیر نشانه هایش را می بینیم." بله اینجایش را دوباره خواندم. می توانید مشتری بیمار را راه دهید یا ندهید ولی برای حفظ مشتری ترجیح می دهید اطیمنان او را از سلامت محیط جلب کنید. اما این پروسه که منطقی به نظر می رسد در شرایط بحرانی ایا کار می کند؟ در شرایط اضطراری زمان کافی برای اقناع مردم نیست. دستورهای حکومتی لازم است. و شما در عمل نمی توانید همه مردم را قانع کنید که سود بلند مدت شما در چیست. و همان افراد قانع نشده ویروس را پخش می کنند.