"موجودی کالاهای کشور، پنج برابر میزان پارسال است رییس سازمان غذا و دارو گفت: ۷ برابر نیاز کشور، مواد شوینده و ۳ برابر نیاز، الکل تولید می‌کنیم. ما هیچ کمبودی در زمینه تولید نداریم" یکی از دوستان یک شیشه الکل رو در تهران امروز خریده 90 هزار تومان اگر بزرگواران در این باره روشنگری کنن خیلی خوب خواهد بود که مکانیسم بازار الان دقیقا داره جه کار می کنه؟ با وجود تولید 7 برابر نیاز قیمت ها چندین برابر شده. چرا؟ پس چرا مکانیسم بازار باعث تنظیم قیمتها نشده؟ کی قرار است تعادل برقرار شود؟ در اروپا هم قیمت ماسک ان 95 از 9 دلار به 84 دلار رسید

می توانید کمی در مورد آن نظام بازار که به آن نقد دارید و آن را مسئول وضع موجود می دانید توضیح دهید؟

نه من اقتصاددان نیستم. از نظام بازار آزاد هم بدم نمی اید. اما تقدسی هم برایش قائل نیستم. به عملکردش نگاه می کنم. هر جا کار کرد تحسینش می کنم. هر جا کار نکرد نقد. به این مشاهده رسیده ام که دولت ها می توانند خیلی بد عمل کنند. معمولا در زمینه اقتصاد بد عمل می کنند. و هنوز به این نتیجه نرسیده ام که مسبب همه بدبختی های عالم دولت ها هستند. من این رو ندیده ام که مکانیسم بازار همه چیز را درست کند. گویی انسان یک حیوان اقتصادی ست. و همه چیز با سود و زیان توضیح داده می شود. اگر این طور باشد می بیینم که کشورهای دارنده بازار ازاد هم قیمت ماسکشان 9 برابر شده. ایران هم - که من نمی دونم سیستم اقتصادیش چه نامی دارد - قیمت ماسک چند برابر شده. پس هر دو مکانیسم با چالش روبروست. به نظر می رسد چین که من نمی دانم در چه بلوکی طبقه بندی می شود بهتر از کشورهای دیگر دنیا در برابر این بحران ظاهر شده. و دخالتهای دولت در انجا بهتر از رهاسازی اقتصادی کشورهای غربی دارد کار می کند در کنترل بحران. همه کارهای موفقی که چینی ها در این زمینه کرده اند نقض ایات مکانیسم بازار است. توزیع رایگان ماسک و ممنوعیت آزادی های فردی- در سفر و تجارت - دو نمونه از این مدل کارها بوده

برای به نتیجه رسیدن در درجه اول باید تئوری داشت، والا در کوران "واقعیت" گم می شویم، بدون هیچ اماری از کجا می دانید "چقدر موفق" عمل کرده است؟ سوالی که باید بپرسید این است که چرا چینی ها میل به قرنطینه شدن ندارند و باید به زور انها را وارد گتوهای دولتی کرد؟ باید بپرسید چرا این شدت بحران و نمایش عمومی آن را در چین می بینیم و نه مثلا در کشورهای غربی که البته انها هم اپیدمی هایی داشته اند؟ چرا اساسا بحران شروع شد و کسانی که همان زمان اعلام کرده بودند زندانی شدند؟ انسان اقتصادی نیست و مانند ان هم که به این شکل کلی به شعار می زند و نمی دانم چه نتیجه ای باید گرفت، موقعی که طرف دو قدمی متجاوز است، احتمالا نمی شود به او گفت باید احتیاط می کردی که جای خلوت با غریبه ها نروی، ولی دستکم می سود برداشت های نادرست را تذکر داد.

https://www.worldometers.info/coronavirus/ در این سایت آمارهای کامل و دقیق و به روزی قابل مشاهده است. درباره قرنطینه که گمان نمی کنم هیچ ادمی علاقه ای بهش داشته باشه. اما سطح بحران در چین در این دو ماهه بالاتر از کشورهای اروپایی بوده و بنابراین برخوردها در چین هم بسیار جدی تر بوده است. ایتالیا هم 10 شهر خودش رو قرنطینه کرد. ورودی شهرها پلیس مسلح ایستاده بود و در شهر میلان هم که دو نفر مبتلا شده بودن به ویروس کرونا بی درنگ هواپیمایی بریتیش پروازهاش به ایتالیا رو تعلیق کرد (نقض آزادی های فردی فقط با دو مورد ابتلا) سی مدرسه در بریتانیا به مدت دو هفته تعطیل شد چون دانش اموزان اینها از تور ایتالیا بر می گشتند( نقض آزادی تحصیل و رفت و امد) بحران انسان را مجبور به محدودیت می کند. البته من فکر نمیکنم یک شیوه برخورد بی نقص و جهان شمول باشه. امریکا هم هشدار سطح 2 برای سفر به ایتالیا در نظر گرفته. در ضمن کلی فیلم و گزارش هست از جاروب شدن فروشگاه های ایتالیایی از ترس قحطی برخی رفتارهای انسان احتمالا ذاتی ست. (ترس) و این شرق و غرب نمی شناسه. منتها شاید در یک کشور اعتماد عمومی به قدرت سیستم بیشتره و دیرتر ترس بروز می کند.. اما گزارش هایی هست که در امریکا و اروپا هم مردم برای خرید اقلام بهداشتی هجوم اورده اند و قحطی مصنوعی داره ایجاد میشه. تازه هنوز بحران نرسیده با چند مورد مثبت شدن تست قیمتهاشون 8 برابر شد. وای به حال اینکه بحران با اندازه واقعی وارد بشه

من از این اشاره های پراکنده متوجه تز شما نمی شوم، "چقدر موفق عمل کرده است" را چطور از آمار" استخراج می کنید؟ بی خبر از امار نیستم طبیعتا و به ویژه سایت سازمان بهداشت که مرجع رسمی بقبه است https://www.who.int/health-topics/coronavirus اینها جواب سوال های بالا نیست، در مورد ازادی فردی هم دقیقا نمی دانم چه در ذهن شماست، آزادی تعریف و لوازمی دارد و همواره با بستری قانونی تعریف می شود، اینکه در فلان زندان هم کسی مبتلا نشده است نشان نمی دهد اگر جامعه را تبدیل به زندان کنیم چیز خوبی است، متنی آقای دغاغله (امیدوارم درست نوشته باشم) در مورد اوضاع چین در کانالش ریزوم دارد که خواندنش بد نیست، حرف از اینکه مثلا در زاپن و فلان هم مردم به سروکله هم می زنند نیست، نکته اینست که با هرگونه محدودیت دولتی مثل چیزی که در ایران در مورد ماسک می بینیم اوصاع بدتر می شود بماند که در همان حال هم بازار کار خودش را می کند

بله سایت سازمان بهداشت جهانی هم هست که منبع اصلی ست و این دو منافاتی در ارائه آمار با هم ندارند. با سایت دی اچ دی امریکا هم منافاتی ندارند. خوب مستند ما امارها و اطلاعات و گزارش هایی ست که منتشر می شود. من به امارهای منتشره استناد می کنم. شما می فرمایید از کجا معلوم اینها درست باشه؟ خب پس به چی میشه استناد کرد؟ شایعات؟ نظر مخالفین سیستم ها؟ انها چقدر موثق هستند و چه نتیجه ای ازشون حاصل میشه؟ درباره تعریف ازادی های فردی این یک مفهوم نسبی ست و ساخته و پرداخته ذهن ما انسان هاست.امروزه برای خودمان ازادی هایی تعریف می کنیم و "حق" خود می شماریم که در گذشته روحمان هم از ان با خبر نبود. چه بسا سد سال اینده هم ابعاد ازادی هایی که طلب کنیم از الان خیلی بیشتر باشه. و من این رو یک پدیده سیال و نسبی و تقریبی یافته ام. تابع زمان و مکان. احتمالا روحیه ازادی خواهی و استقلال رای ما ایرانی ها از چینی ها خیلی بیشتره و در انجا روحیه جمعی بیشتر مشاهده می شود. بنابراین استاندارد جهان شمولی درباره تعریف ازادی من سراغ ندارم.. و البته مایل نیستم به سود ارودگاه چپ، آزادی های دنیای سرمایه داری رو بکوبم! درباره مثال زندان دوست دارم نظر شما رو درباره سه خبری که دادم بشنوم در ایتالیا هم شهرها قرنطینه شد.( می توانیم لفظ زندان هم برایش استفاده کنیم) سخن اینجاست که هیچ گاه نمی توان ازادی را مطلق گرفت. مصلحت و شرایط بحرانی در همه جا دلیل و بهانه ای ست برای کاستن از ابعاد ازادی. و این اتفاق در ابعاد شاید کوچکتر و نرم تر در کشورهای سرمایه داری هم می افتد. همین الان امریکا هم ازادی های فردی در سفر به ایتالیا رو محدود کرده. و در نیوزلند مسافرانی که از ایتالیا بر می گردند دو هفته قرنطینه می شوند. این طور نیست جبهه بندی ها میان فرشتگان سپید ازادی ودیوان سیاه پوشان استبداد باشه. وقتی سیستم بهداشتی تشخیص می هد ویروس واگیر دارد برای پیشگیری از ان "محدودیت" برقرار می گردد. در همه نظام های مسئول. چه دارنده بازار ازاد چه اقتصادهای متمرکز و دولتی.

نمایشگاه بین‌المللی صنعت گردشگری که همه ساله در برلین برگزار می‌شود به علت خطر شیوع ویروس کرونا لغو شد. دست‌اندکاران نمایشگاه اعلام کردند که شرایط تعیین شده از سوی وزارت بهداشت آلمان قابل اجرا نیست. وزارت بهداشت خواسته بود تا تک تک شرکت‌کنندگان اثبات کنند که از منطقه آلوده به آلمان وارد نشده‌اند یا با افرادی از این مناطق تماس نداشته‌اند. همان طوری که می بینیم وزارت بهداشت المان (نماینده دولت) شرایط غیر قابل اجرایی برای یک رویداد اقتصادی در نظر گرفته. ازادی انتخاب را از سدها هزار نفر گرفته و به سدها شرکت هم زیان وارد کرده. اما بعید می دانم شرکتهای متضرر اعتراضی به این تشخیص زیان بخش داشته باشند. اگر دولتی نبود، این نمایشگاه برقرار میشد و تعداد بیشتری از مردم مبتلا می شدند. با نقض موقتی ازادی های فردی خیر عمومی و سود بلند مدت جامعه لحاظ شده است

محتمل نبود فرض کنیم درصد چشمگیری از شرکت کنندگان که احتمالا بیشتر یا به اندازه دولت نگران سلامتی خود اند، اعلام می کردند که شرکت نمی کنند ؟ اگر امکاناتی اضافی برای تشخیص و جلوگیری از شیوع پیش بینی می شد حکممان چه بود؟ اگر شرط حضور تست منفی بود قضاوتشان چه می توانست باشد؟ انتظار ندارم ترفندهای تبلیغی و روابط عمومی یک شرکت را توجیهی برای خیرخواهی دولت بگیریم.

https://t.me/eskannews_com/38002 در اینجا فیلمی مشاهده می شود که ادعا شده یک فرد کرونایی از دست پرستاران امریکایی فرار می کند و پرستاران هم بدون توجه به حقوق فردی شخص در ازادی رفت و امد وانتخاب محل زندگی، او را دنبال می کنند. اگر این صحنه در چین بود نقض ازادی های فردی شمره می شد. اما در امریکا هم اتفاق افتاد. اگر لازم بشود در همان امریکا به سوی بیمار فراری شلیک هم خواهد شد. به هر روی بحران محدودیت می اورد. و این محدودیت عقل پسند است.

من نکته شما را متوجه نمی شوم که اساسا دارید چه چیز را نقد می کنید؟ فرض کنید یک قاتل زنجیره ای شناخته شده با اسلحه در حال وارد شدن به یک رستوران است، آزادی فردی به این معناست که جلویش را نگیریم، چون سریال کیلر ما آزادی دارد و نباید آن را محدود کرد؟ زندان هم نباید داشته باشیم چون مجرم ازادی اش سلب شده است؟ یک دیوانه هم از این ایده ها دفاع می کند؟

"ایراد از مشخص نبودن حقوق مالکیت است، اساسا در جامعه ای که حقوق مالکیت به خوبی مشخص شده باشد، قرنطینه موضوعیتی ندارد. اجازه دهید توضیح دهم، شما کاملا مختارید از دیدار افراد مشکوک در ملک شخصی خودتان سرباز بزنید، امر دولت یا حضور دیگری لازم نیست که شما نگران سلامت خود باشید، ملک شماست و هرکسی نمی تواند وارد آن شود. می توانید در محل کسب خود افرادی را که علایم بیماری دارند راه ندهید یا با شرایط خاص خدمت ارائه کنید و کالا بفروشید، زیرا می دانید که دست رد به سینه مشتری زدن البته بد است، ولی از آن بدتر سوء شهرت به خطرناک بودن محل کسب است. از این روست که انگیزه کافی دارید که در حد توان این اطمینان به مشتریان داده شود که خطری آنها را تهدید نمی کند، چیزی که در همین چند روز اخیر نشانه هایش را می بینیم." "اگر فرض کنیم تکلیف مالکیت همه جا به خوبی روشن است و به اصطلاح کار صاحب داشته باشد، همان منطقی که برای خانه و محل کسب شما حاکم است، بر قلمرو بزرگتری مثل کشور هم حاکم خواهد بود. نیازی به دولت و به اصطلاح قرنطینه نیست، خود افراد بهتر از هر کسی حواسشان به مایملکشان هست." مثال های من در نقد استدلال شماست. که می فرمایید قرنطینه لازم نیست. چون حق مالکیت را زیر سئوال می برد.

پس دوباره دقیق تر بخوانید، نوشته ام اگر حقوق مالکیت به خوبی مشخص شده باشد اساسا نیازی به قرنطینه نیست بماند که روی کاغذ هم اگر همه بر سازوکاری به نام قرنطینه توافق کرده باشند باز هم در یک جامعه کاملا آزاد هم مشکلی ایجاد نمی کند