همانطور که بیان شد
تنها در ضرورت رسیدن
به رسانه مستقل است
که همه ایرانیان از موفقیت باز میمانند
چه از اراده ای
که تنها مصرف داخلی دارد و المانهای موفقیت خاص خود را
و چه اراده امورخاجه ج.ا.
که همان المانهای موفقیتِ
ایالات متحده را در سر دارد؛
گویاست که
در شرائط عدم وجود رسانه مستقل
یک اشتراک کلی را
از زاویه نگاه مردم ایران
تصاحب کرده اند
و دور نگاه داشته اند
و هر دو سمت
موضوع اصلی را
مصادره به مطلوب میکنند
و آن در حقیقت امر بسیار ساده است
اما مغالطه ای وحشتناک
در پس آن نهفته است
و آن را در چهل سال گذشته
با ابزار مرگخواهی در آنسو
و براندازی و گزارخواهی در اینسو
پنهان داشته اند؛
موفقیت
در شرائط تحریم و خشکیِ
رابطهٔ آمریکا و ج.ا.
موفقیتی نیست که ایرانیان
آنرا موفقیت بشمار آورند.
در حالیکه
وضعیت نه جنگ و نه صلح
هر امکان موفقیتی را
از اکثر ایرانیان میرباید
چگونه عده ای فارغ از آن
تواناییهای خود را
واجد و مایه کسب موفقیتهایی
بشمار می آورند
که در سایه این وضعیت
تنها امکانپذیر بوده است
و اگر این واقعیت ندارد
چگونه این عدم موفقیتها
را این سخنگوی محترم
به اوضاع
نه جنگ و نه صلح نسبت میدهد؛
از ج.ا. که یک اقتدار ایدئولوژیکِ
ظاهرا مذهبی دارد
انتظاری بیش از اقناع مردم
از دوهوایی بودن این بام نمیرود
اما آیا باید
از سخنگوی محترمی
در ایالات متحده هم
همین انتظار را داشت؛
موفقیتها
به این وضعیت ربطی ندارد
بلکه تنها شکستها؟