ایشون میگه زبان هخامنشی و زبان پهلوی درسته نه چیز دیگه

زبان شناسی یک علم هست و این خوبی داره با پیدا شدن یک کتیبه یا یک سفال جدید داده های قبلی تکامل پیدا میکنن ، پس برای همین همیشه محتوای نظریه ها مبتنی بر داده هاشون هست پس باید به دید علمی نگاه کرد و با ذهن باز پذیرای ایده ها و حرف های متخصصین و استاید این رشته بود پرفسور ستوده هم یکی از اساتید بنام و صاحب نظر در این زمینه هستن

فرامرز بیگ سیزده نه قدر دوزوم و حوصله وار کی بو آیت قوردونان باش باشا قویوب آغیزلاریندان وورورسان دوغرودان گئنیش حوصله ن واریمیش بو هورویه ن فاثلار و گرنه تومانلارین قارشیسیندا دایانیرسان

آستارانین سرحدی ایکی گون باغلی قالیب و تورکیه دن گلن پ...خ آز اولوب ایندی بو سوزلرنن ایستییرلر هم موفته هم تزه سینی قویاخ بونلارین قابینا ر

بشناسن کی هستی بدجوری پاره ات میکنن از من گفتن

منم دقیقا منظورم همون هاست. اول حرفام هم گفتم پانتورک ها. قابل ذکر هست که این پانتورک های همه چیز فروخته دقیقا در راستای نظام پر از کثافت آخوندی در حرکتند و جیره خوار و مزدوران همین نظامند.

پس از حمله اعراب و آمدن اسلام به ایران، فرهنگ ایران در دو دورهٔ پیش از اسلام و پس از اسلام بررسی می‌شود. به همین ترتیب، مبحث خط نیز دو بخش می‌شود؛ بخشی از آن مربوط به خطوط پیش از اسلام در ایران و بخش دیگر مربوط به خط پس از اسلام است. خط در دوران پیش از اسلام در زمان هخامنشیان خط میخی هخامنشی به احتمال زیاد توسط داریوش بزرگ ایجاد شده‌است. این نوع خط میخی که متشکل از ۵۰ علامت است. آخرین نوع خط میخی‌است که ابداع شده‌است (در سدهٔ ششم پیش از میلاد). این خط برای نوشتن کتیبه‌های هخامنشی به کار رفته‌است. خط میخی هخامنشی خطی نیمه الفبایی نیمه هجایی است به علاوهٔ ۸ علامت (اندیشه‌نگاشت) که برای لغات پر استفاده مثل شاه، کشور و اهورامزدا به کار می‌روند. این خط از ساده‌ترین خطوط میخی است. تنها خط میخی اوگاریتی است که از آن ساده‌تر است و صد در صد الفبایی است. این خط هم‌اکنون در استاندارد یونیکد (۴٫۱) پذیرفته شده و بازه‌ای به آن اختصاص داده شده‌است. خط در دورهٔ ساسانیان و اشکانیان این دبیره‌ها گرچه اصل و ریشه‌ای یکسان و شباهت‌هایی با هم دارند، تفاوتشان به حدی‌است که جداگانه از آنها یاد شود. خود واژهٔ پهلوی برگفته از پهلو است که خود صورتی از واژهٔ پرثوه (که صورت باستانی واژهٔ پارت است) می‌باشد. 📚✒️ خط پهلوی اشکانی: نام یک دستهٔ کلی از دبیره‌هایی است که برای نوشتن زبان (های) فارسی میانه (شامل پهلوی اشکانی) به کار می‌رفته‌اند. تمام این خط‌ها ریشه در خط آرامی دارند و مانند آرامی از راست به چپ نوشته می‌شده‌اند. خط رسمی دوران ساسانی، خط پهلوی بوده‌است. این خط از ویرایش خط پارتی ایجاد شده‌است. 📚✒️ در دورهٔ ساسانیان الفبایی از الفبای زبوری و پهلوی اختراع شد و اوستا بدان نوشته شد. این الفبا را الفبای اوستایی و یا دین دبیره نامیده‌اند. این الفبا برای هر یک از آواهای اوستایی یک نشانه دارد. حرف‌ها (یا نویسه‌ها) ی الفبایی جدا از هم نوشته می‌شوند و در هر جای کلمه که بیایند یک صورت دارند. خط اوستایی در سدهٔ سوم میلادی برای نوشتن اوستا ابداع شد. این خط که از خط پهلوی برگرفته شده از آن کامل‌تر و دارای ۴۲ حرف است که از راست به چپ نوشته می‌شود. گفتنی است این خط بسیار کامل است و نه مانند خط فارسی کنونی در نوشتن واج‌های صدادار بی تفاوت است و نه مانند خط لاتین برای نوشتن برخی از واج‌ها مانند kh = خ، ch = چ، gh = ق و sh = ش در انگلیسی یا sch = ش در آلمانی نیاز به کنارهم‌چینیِ چند نویسه دارد. خط فارسی میانهٔ کتابی خط فارسی میانهٔ کتیبه‌ای خط مانوی خط سریانی(سوری) خط فارسی میانهٔ مسیحی خط سغدی خط عبری خط ایلامی (عیلامی) دبیرهٔ ایلامی (عیلامی)، از ۲۹۰۰ سال پیش از میلاد به شکل‌های نیاایلامی، ایلامی باستان و میخیِ ایلامی دگرش یافت. دبیرهٔ میخی ایلامی، دبیره‌ای میخی است که از ۲۵۰۰ پ. م تا ۳۳۱ م به‌کار می‌رفته‌است. این دبیره از دبیرهٔ میخی اکدی به‌دست آمده‌است. دبیرهٔ میخی ایلامی از ۱۳۰ نشانه ساخته شده‌است که این تعداد بسیار کمتر از دیگر دبیره‌های میخی است.