🔰 "
بیانیۀ جمعیت امام علی(ع) در ارتباط با رای دادگاه تجدیدنظر در پروندۀ این جمعیت"
مردم شریف ایران؛
صبح دیروز با دریافت دادنامه صادره از سوی شعبه ۲۸ دادگاه تجدیدنظر در عین ناباوری شاهد تایید رای بدوی مبنی بر انحلال جمعیت امام علی(ع) بودیم و علیرغم آنکه صادقانه تظلمخواهی به نزد مرجع تجدیدنظر برده و امید به عدالت داشتیم، بار دیگر طعم تلخ بیعدالتی کاممان را تلخ کرد؛ گرچه به احترام مردم داغدار آبادان دیروز سکوت کردیم اما وظیفۀ اخلاقی میدانیم که به رسم صداقت و شفافیتی که رسم همیشگی ما با شما بوده است، ماوقع را با شما در میان بگذاریم.
پس از صدور رای بدوی و درخواست تجدیدنظر از سمت جمعیت امام علی(ع)، قاضی مربوطه تصمیم بر ارجاع امر به هیات کارشناسان گرفته و مبلغ ۱۵/۰۰۰/۰۰۰ تومان توسط جمعیت برای انجام قرار کارشناسی پرداخت گردید. اما نه تنها اجرای این قرار صورت نگرفت و هیچ اظهار نظری از سوی کارشناسان مربوطه در پرونده موجود نیست، بلکه دادنامه حاوی نظرات غیرکارشناسی در برخی موضوعات و متضمن ادعاهای کارشناسی نشده و اثبات نشده است.
تغییر تیم قضات قبلی و صدور ناگهانی رای بدین شکل، همراه با احضار تنی چند از اعضای جمعیت به دادسرای امنیت برای دفاع آخر و نیز نامۀ محرمانۀ وزارت کشور مبنی بر توقف خدمترسانیها یک روز قبل از صدور حکم، همگی حکایت از حرکتی حساب شده و هماهنگ در راستای تضعیف نهادهای مدنی است، آنهم در روزگاری که همه روزه تماسهای مکرر با دفتر جمعیت، برای حمایتهای معیشتی و درمانی حاد و بهخصوص سرپناه، از طرف قشر آسیبپذیر بیشتر میشود و بسیاری از خانوادههای تحت پوشش این جمعیت از گذران امور یومیه و معیشتی خود ناتوان بوده و هزاران کودک، تنها در پوشش خدمات این سازمان از یک وعده غذا در روز و دسترسی به نیازهای ابتدایی برخوردار هستند.
به نظر میرسد سنبه تمامیتخواهان برای دستگاه قضا، بسیار پرزورتر از دست نحیف عدالت است، اما اطمینان داریم کسانی که در تضعیف فعالیتهای داوطلبانه با حسن نیت به قیمت تمامیتخواهی و اعمال تحمیلی سلایق اداری خود فروگذار نکرده و با تسری نگاه امنیتی و پلیسی و مداخله جوییهای مدنی ستیز، درهای گسترش خیر عمومی را بسته و مناعالخیر گردیدند، به وطن و مستضعفان و نیتهای خیر مدیون خواهند بود و روزی باید به ملت ایران پاسخگو باشند که در هنگامه شداید و تنگدستی فزاینده و جولان خط فقر، به جای کاربست اقتدار در مبارزه بیمداهنه با فساد و اصلاح روندهای مختل در خدمت به مردم و تحقق عدالت توزیعی و اجتماعی، مشایعت در اعدام و تشییع یکی از بزرگترین و تاثیرگذارترین تشکلهای مدنی بمثابه انحلال آن کردند.
اکنون که با یاری خداوند و تلاش برای توجه به سیره واقعی حضرت علی(ع)، جمعیت تاکنون به گونهای عمل کرده است که در دادگاه الهی و نزد مردم ایران سربلند و روسفید باشد و بهترین قاضی نیز همانا مردم فهیم و اگاه ایران هستند، اعلام میداریم که این تشکل اجتماعی، کلیه راههای قانونی باقیمانده جهت تغییر این رای و سیاق ناعادلانه را برای خود محفوظ دانسته و تا حد ممکن حمایتهای خود از کودکان سرزمین را به انحای ممکن ادامه خواهد داد. خیرخواهی و امید به فردای روشن، در کژراههای نابردباری اداری و سیاسی به محاق نرفته و روشنیها راه خود را بسمت انسان دوستی و پاکی باز خواهد کرد.
🆔@imamalisociety
بترس از ستم کردن بر کسی که جز خدا یاوری ندارد
امام حسین ع
چه بر سر این حکومت آمده، اینها کی اند؟ از کجا پیدا شدن؟ ما اینهمه شهید دادیم، خون دادیم، سختی کشیدیم که به اینجا برسیم؟! خجالت نمی کشید، شرم نمی کنید! عالم محضر خداست و همو بدست همین ملت که شما بی غیرتا را سر کار آورد، یقه تان را میگیرد و بزیر می کشد انشاالله تعالی، این خط و این نشان.
حتی شاید این مقدمه ای باشه که ساختار و اعضای اصلی جمعیت، راه و روش بقا و رشد در مرداب قوانین و کژسلیقگی های حکومت رو یاد بگیره.
به نظرم اولاً از این اتفاق استفاده کنید به عنوان بمب خبری (با تکنیکهای رسانه) و دوماً راحت باشید. چیزی که شما رو نکشه شما رو قوی تر میکنه و جمعیت هم یک شرکت کوچیک و دفتر دستک خالی نیست که بگیم نابود میشه. یک ایده ست. و ایده ها ضد گلوله هستن.
با كار شما ، بى كفايتى اونها بيشتر معلوم ميشه و به جاى اصلاح خودشون ، جمعيت رو ميخواهند منحل كنند ولى بدونند كه بيشتر در گل فرو ميروند.
امیدوارم هر چه زودتر نقض شود
در دادگاه عدل الهي منتظر اين ظالمين بمانند
ایرانیا! در این شبِ بیدَر چگونهای؟
از ظالمی به ظالمِ دیگر چگونهای؟!
ای خسته از تعفّنِ شاهانِ سلطهور!
حالی در این فضای معطر چگونهای!
ای شانهات سبک شده از رنجِ تاج و تخت!
امروز زیرِ پایهی منبر چگونهای؟!
از کشتیِ شکسته رها کرده خویش را،
بر تختهپاره مانده شناور چگونهای؟!
ای گاوِ چاقِ خویش به دَر بُرده از مسیل!
با هفت گاوِ گُشنهی لاغر چگونهای؟!
ای از قفس پریده به شوقِ رهاشدن!
در باغ با شکستگیِ پر چگونهای؟!
هان ای زنِ گُریخته از شویِ بدسرشت!
افتاده زیرِ یوغِ دو شوهر چگونهای؟!
از زیرِ خاک رفته برون همچو مارِ گنج،
مغبون نشسته بر زبَرِ زَر چگونهای؟!
ای کُلفَتِ رهاشده از خانِ خانگی!
همسایه را کنون شده نوکر چگونهای؟!
از "باختر" رها شده اندر خیالِ خویش،
افتاده گیرِ قُلدُرِ خاور چگونهای؟!
ای خلقِ خسته از سگکِ کفشِ داریوش!
زیرِ سُمِ جنابِ سکندر چگونهای؟!
ای مرغِ پرکشیده از آن شاخهی فقیر!
پَرکَنده بر زغالِ صنوبر چگونهای؟!
از یک فریب گشته رها، اینزمان بگو:
حیران میانِ مکرِ مُکرّر چگونهای؟!
زین پیش هرچه بود تنی بود و گردنی،
بر نیزهی گداخته، ای سر چگونهای؟!
ای شاکی از زمین و زمان! حُکم حُکمِ توست،
اینک بگو به کسوتِ داور چگونهای؟!
ای از جهان شناخته چاهی و چالهای!
یک عُمر در مدارِ مدوّر چگونهای؟!
برما گذشت نیک و بدِ روزگار و رفت...
تا بینمت که در صفِ محشر چگونه ای
حسین جنتی
از زمانی ک پسر بچه ای بودم ک در بادیه خود ب سر میبردم و چیزی از زندگی کردن ، پیشرت و چگونه زندگی کردن نمیدانستم .
طعم محبت ، لذت دست ب قلم شدن را نادیده میگرفتم و فقط ۹ سال داشتم . زندگییم شده بود کار بازی و خواب ، تکرار تکرار و تکرار . تا زمانی ک با جمعیت آشناشدم و مثل هزاران کودکی ک حتی نمیدانستند آرزو چیست ؛ بعد سال ب آرزوهایشان رسیدند برای من انگار یک خواب بود چون فکر نمیکردم روزی کارهایی انجام بدم ک ب مغزمم خطور نمیکرد . آری من همان بچه ی ۹ ساله ای بودم ک الان با کمک جمعیت امام علی ب جایگاهی رسیدم ک خود را مدیون جمعیت میدانم بدون آنکه هذینه ای بپردازم .
یک پسر بچه ی افغان ک وقتی وارد این جمعیت شد فهمید ب دور از همه ی دین یا مذهب هایی ک ما انسان هارو از هم جدا میکنند فقط یک چیز مهم است
# انسانییییییت و بس . ب
بنی آدم همه اعضای یک دیگرن شماها بیت بعدیش را اینگونه ب ما ثابت کردید
ک در هر شرایطی همدیگرا میدرن .
ما سکوت نخواهیم کرد .
شعری از بچه ی جمعیتی ک فهمید استعدا یعنی چِ
حکیمانه گفت شاعر حکم ما حکم درد
حکم رقص رو پرده ، گفتی پرده پاره شد
اَه توف تو هرچی دردُ ریشه
.پس ب ریشه یا ک ریشه .
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ (1) مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ (2) وَمِنْ شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ (3) وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ (4) وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا
حَسَدَ (5)
به نام خداوند رحمتگر مهربان
بگو پناه مى برم به پروردگار سپيده دم
از شر آنچه آفريده
و از شر تاريكى چون فراگيرد
و از شر دمندگان افسون در گره ها
و از شر [هر] حسود آنگاه كه حسد ورزد