«از بچگی یادمه مدام باید خونمون رو عوض می‌کردیم. برای اینکه تا همسایه‌ها می‌فهمیدن ما بهایی هستیم، به خود ما و در و پنجره خونه سنگ پرتاب می‌کردند. هر بار پاسداران می‌ریختند خونمون و پدر و مادرمون رو بازداشت می‌کردند و باید بدون اون‌ها می‌گذروندیم. در مدرسه همکلاسی‌ها می‌گفتند "بهایی‌ نجس" و معلم دینی هفته‌ای یک بار ما رو مجبور می‌کرد ته صف‌های نماز بایستیم و درباره فعالیت‌های دینی‌مون سین‌جیم می‌کرد ما رو. در اجتماع هم حق کار و دانشگاه‌‌رفتن نداشتیم. در میان همه این‌ امواج نفرت هموطنان که خیلی‌هاشون حتی فکر هم نمی‌کردند و به تقلید از بقیه ما رو آزار می‌دادند، کسانی بودند که محبت و حمایت‌ می‌کردند اما تعداشون خیلی کم بود، شاید اگر این جمع زیاد بود، جمهوری اسلامی جرئت نداشت اینقدر ما بهایی‌ها رو شکنجه کنه.»

پیامی از همراهان توانا

آیا شما از هموطنان بهایی حمایتی کرده‌اید؟

#همراه_بهاییان #زندگی_در_تبعیض #ایران_بدون_نفرت #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech