🔴 آنچه امروز میتواند اشتباه تاریخی نسلهای گذشته را جبران کند و درهای ایران را به سوی رفاه و امنیت و پیشرفت بگشاید چیزی نیست جز خواست همگانی و به میدان آمدن ملت ایران برای نابودی جمهوری اسلامی؛ چراکه اولین قدم برای رفتن به سوی #آزادی، نابودی اهریمن متجاوزیست که بیش از چهار دهه جان و مال و حیثیت و اعتبارمان را لگدمال کرده و سکوت ما روز به روز به وقاحتش افزوده است. آمدن فرقۀ تبهکار و غصب شدن ایران توسط این خونخواران غارتگر سیلی محکمی بود که ملت ایران باید میخورد تا از خواب عمیق غفلت بیدار شود و دیگر هرگز به هیچ بیوطن و بیگانهپرستی اجازه ندهد امور مملکت را به دست بگیرد و یا در راه ترقی کشور سنگاندازی کند. ملت #ایران اکنون ترسناکترین کابوس ممکن برای هر ملتی را با پوست و گوشت و استخوانش زندگی کرده است و خوب میداند که راه رهایی از این شکنجۀ بیوقفه چیست. امروز وقت نالیدن و ناامید شدن نیست. امروز وقت گره کردن مشتها و به زانو درآوردن حکومت روضهخوانان آخوندی است. پاینده ایران
@SepehrAzadi
طوسی شده رنگ کابوس هایت
بسیجی دوزاری و سگ مسلک
حتی نمیدانی که کیست بابایت 😉
جمهوری بهترین حالتش تو آمریکاست مثلا که هم تقلبشو دیدیم هم بی عملیش رو تو افغانستان
رییس جمهور مثه مستاجره دلش نمیسوزه واسه خونه ولی شاه صابخونست دلش میسوزه واسه وطنش
نمونه های فراوانی از دیکتاتوری جمهوری تو خاورمیانه هست 😉
ما باید بدنبال یک سیستم قوی در اداره کشور باشیم که بر یک فرد متکی نباشد وگرنه با برکنار شدن آن فرد تمام سیستم نابود میشود.
اگر سیستم اداره کشور در زمان شاه درست عمل میکرد با رفتن او دچار مشکلات نمی شدیم.
شاه میتواند سمبل اتحاد باشد ولی نباید قدرت مطلق داشته باشد.
وگرنه رضا شاه رو مجلس انتخاب کرد و به قدرت رسوند و اگر دیدی شاه از دین حمایت میکرد اونم به خاطر قانون اساسی ای بود که مجلس تصویب کرده بود که همین ملی گراهایی که علیه شاه حرف میزنن توش نقش داشتن اما نتیجش که بد شد همه چیز رو گردن شاه انداختن
من با تمرکز قدرت در یک فرد و یا گروه مخالفم نه با سلطنت مشروطه و یا جمهوری.
مردم ما به رابطه عادت کرده اند و بر اساس قانون عمل نمیکنند. وقتی قانون اجرا نشود مهم نیست که در قانون چه نوشته شده.
منظور من رسیدن به یک دمکراسی واقعی است.
اگر مردم در انتخاب یک فرد و یا سیستم هم اشتباه کنند مهم نیست مهم آن است که بشود آن فرد را برکنار و یا آن سیستم را عوض کرد. کاری که در حکومت ولی وقیح امکان پذیر نیست