تهی ز خویشتم
شبیه بستر یک رود خالی از جریان

رفیق عمر پر اندوه ؛ آه...دلتنگی!
تویی که با من بودی در تمام این احوال
تو شاهدی بر روزگار من ای دوست!!
به یاد داری تو
که موج های زمان با خروش و پیچه و تاب
مرا مسیر گذر کردند
و سمت مبهم دریای آخرت رفتند

کنون در این حسرت
"کویر هیچ" منم
زمان گذشت ؛ زمان طراوت و سبزی
و روزگار زلال جوانی از بر من
چنان گذشت که آب از مسیر رود گذشت

نه جام های تهی از شراب
نه قصرهای رها گشته ی اجنه زده
نه آبادی های خرابه ی متروک
نه هیچ یک، حتی "عاشقان ترک شده"
در این مصیبت حال مرا نمی فهمند
که من نه از اغیار؛
از خویشتن تهی شده ام
شبیه بستر یک رود خالی از جریان!

#رضا_شیبانی

#شعر_نیمایی#شعر_نو#شعر_پارسی#ادبیات_پارسی

@zahrdaroo