با تو هستم ای سپاهی بی ناموس قرمساق. ای مردم دلیر بودند که از پیشروی صدام حرومزاده جلوگیری کردن. میدانم با دزدی های سرانتان اندکی هم به شما میرسد و درد بی پولی و شرمندگی در برابر فرزند را ندیدید ایشان اگر کارخانه بود و کار آبرو مندی هرگز به این شغل از سر اجبار روی نمیآوردند. پس هر تیری که به سوی این غیور مردان ایران شلیک میکنید در زندکی خود تیریست که پایه و اساس زندگییتان را نابود خواهد کرد با چشم باز به زن و دختر و پسر و خواهر و مادر خود بنگرید اکثرا هرزه . وبترس از آه مظلومی که جز خدا پشتیبانی ندارد. ننگ بر شما