سالروز درگذشت روشنک نوعدوست؛ زنی که ترقی زنان را می‌خواست
علائق فرهنگی–اجتماعی روشنک خیلی زود او را به سمت نهادسازی‌های آموزشی نیز کشاند. در واقع بیراه نبود که نوعدوست به «خانم مدیر» مشهور شده بود. او زمانی که تنها در حول و حوش ۲۰ سالگی به سر می‌برد، یعنی در سال ۱۲۹۶ دبستانی چهارکلاسه به نام «سعادت نسوان» را تأسیس کرد. بعداً این مدرسه را گسترش داد و در سال ۱۳۰۰ دبیرستانی ۱۱ کلاسه را به آن ضمیمه ساخت. «سهیلا وحدتی»، پژوهشگر و فعال حقوق زنان، درباره پرنسیب رفتاری روشنک نوعدوست در مدرسه‌اش روایت جذابی دارد. او از مخالفت روشنک نوعدوست با حجاب می‌گوید و این نکته که به رغم اینکه خود روشنک برای پنهان کردن موهای خود، که دوستشان نداشت، روسری سر می‌کرد، اما به دانش آموزان دختر اجازه نمی‌داد در مدرسه حجاب داشته باشند.
روشنک نوعدوست به رغم اداره چنین مدرسه‌ای و با وجود مشکلات مالی برای اداره آن، هیچگاه خود را کارمند رسمی دولت نساخت و تنها زمانی که دولت وقت روی گسترش تحصیل کودکان تاکید کرد، مدرسه «سعادت نسوان» نیز از برخی کمک‌های دولتی برخوردار شد. خود نوعدوست نیز با اینکه مدرسه را به صورت خصوصی و با شهریه دانش‌آموزان می‌گرداند، سعی می‌کرد این مساله ناقض اصل عدالت آموزشی نیز نشود و از این رو شاگردان بی‌بضاعتی را که دارای استعداد تحصیلی بالاتر از متوسط بودند در مدرسه می‌پذیرفت و از آن‌ها شهریه نیز نمی‌گرفت. در مدرسه روشنک نوعدوست، تعصب دینی به هیچ عنوان وجود نداشت و با وجود اینکه در آنجا تعلیمات دینی نیز تدریس می‌شد اما معلمان مدرسه اعم از مسلمان، سکولار، و یا چپ‌گرا بودند. حتی یکی از معلمان بهایی بود و معلم موسیقی مدرسه نیز خانمی ارمنی بود.
پیک سعادت نسوان
اما از اقدامات ماندگار روشنک نوعدوست می‌توان به تأسیس جمعیت «پیک سعادت نسوان» در سال ۱۳۰۲ همراه با کسانی چون «جمیله صدیقی»، «شوکت روستا» و «پری رخ نویدکسمایی» اشاره کرد. این جمعیت بعداً به انتشار مجله نیز دست زد و خود او اداره و انتشار مجله این جمعیت به نام «پیک سعادت نسوان» را نیز به عهده داشت. پیک سعادت نسوان را معتبرترین نشریه زنان در تاریخ مطبوعات گیلان دانسته‌اند.
روشنک نوعدوست؛ نشسته، نفر پنجم از سمت چپ، در جمع دست اندرکاران مدرسه سعادت نسوان
مطلب را به صورت کامل از طریق لینک بخوانید:
https://bit.ly/2FW0eqo
#زنان #رشت #روشنک_نوعدوست #سعادت_نسوان
@Tavaana_Tavaanatech
علائق فرهنگی–اجتماعی روشنک خیلی زود او را به سمت نهادسازی‌های آموزشی نیز کشاند. در واقع بیراه نبود که نوعدوست به «خانم مدیر» مشهور شده بود. او زمانی که تنها در حول و حوش ۲۰ سالگی به سر می‌برد، یعنی در سال ۱۲۹۶ دبستانی چهارکلاسه به نام «سعادت نسوان» را تأسیس کرد. بعداً این مدرسه را گسترش داد و در سال ۱۳۰۰ دبیرستانی ۱۱ کلاسه را به آن ضمیمه ساخت. «سهیلا وحدتی»، پژوهشگر و فعال حقوق زنان، درباره پرنسیب رفتاری روشنک نوعدوست در مدرسه‌اش روایت جذابی دارد. او از مخالفت روشنک نوعدوست با حجاب می‌گوید و این نکته که به رغم اینکه خود روشنک برای پنهان کردن موهای خود، که دوستشان نداشت، روسری سر می‌کرد، اما به دانش آموزان دختر اجازه نمی‌داد در مدرسه حجاب داشته باشند.
روشنک نوعدوست به رغم اداره چنین مدرسه‌ای و با وجود مشکلات مالی برای اداره آن، هیچگاه خود را کارمند رسمی دولت نساخت و تنها زمانی که دولت وقت روی گسترش تحصیل کودکان تاکید کرد، مدرسه «سعادت نسوان» نیز از برخی کمک‌های دولتی برخوردار شد. خود نوعدوست نیز با اینکه مدرسه را به صورت خصوصی و با شهریه دانش‌آموزان می‌گرداند، سعی می‌کرد این مساله ناقض اصل عدالت آموزشی نیز نشود و از این رو شاگردان بی‌بضاعتی را که دارای استعداد تحصیلی بالاتر از متوسط بودند در مدرسه می‌پذیرفت و از آن‌ها شهریه نیز نمی‌گرفت. در مدرسه روشنک نوعدوست، تعصب دینی به هیچ عنوان وجود نداشت و با وجود اینکه در آنجا تعلیمات دینی نیز تدریس می‌شد اما معلمان مدرسه اعم از مسلمان، سکولار، و یا چپ‌گرا بودند. حتی یکی از معلمان بهایی بود و معلم موسیقی مدرسه نیز خانمی ارمنی بود.
پیک سعادت نسوان
اما از اقدامات ماندگار روشنک نوعدوست می‌توان به تأسیس جمعیت «پیک سعادت نسوان» در سال ۱۳۰۲ همراه با کسانی چون «جمیله صدیقی»، «شوکت روستا» و «پری رخ نویدکسمایی» اشاره کرد. این جمعیت بعداً به انتشار مجله نیز دست زد و خود او اداره و انتشار مجله این جمعیت به نام «پیک سعادت نسوان» را نیز به عهده داشت. پیک سعادت نسوان را معتبرترین نشریه زنان در تاریخ مطبوعات گیلان دانسته‌اند.
روشنک نوعدوست؛ نشسته، نفر پنجم از سمت چپ، در جمع دست اندرکاران مدرسه سعادت نسوان
مطلب را به صورت کامل از طریق لینک بخوانید:
https://bit.ly/2FW0eqo
#زنان #رشت #روشنک_نوعدوست #سعادت_نسوان
@Tavaana_Tavaanatech
1 comment
Log in to comment
چه شد که زنان انقلاب ۵۷ شدند امثال اعظم طالقانی و سیمین دانشور و هما ناطق!؟ هما ناطق که استاد دانشگاه بود قانون حمایت خانواده را ارتجاعی‌ترین قوانین تصویب شده در عصر پهلوی می‌دانست. (رادیو زمانه، به نقل از روزنامه آیندگان، سخنرانی ۲۱ بهمن ۱۳۵۷). این بلاهت و نادانیِ استادانِ دانشگاه از کجا آمده بود؟