مرثیه برای آب‌های زیرزمینی
سال 66 بود من دانش آموز دوره راهنمایی بودم. قنات روستای پدریم فرو ریخت و دو تا از کشاورزان که برای لایروبی قنات رفته بودند زیر آوار چاه جان باختند. یادم هست آن روز در روستا غلغله بود. مردم همه بر سر و سینه می زدند و حسین حسین گویان به سمت قنات می دویدند.
غلامعباس که مرد سه دختر کوچک داشت و راضیه همسرش در دم غش کرده بود و آن صحنه های تلخ، آن دو مرگ دردناک هیچ وقت یادم نرفته است. هربار دارم درباره آب‌های زیرزمینی حرف می زنم ، آن حادثه جلو چشمم است. برای کسی که رنج را تجربه کرده باشد، برای بیشتر روستاهای ایران؛ آب همین قدر مهم است و آب زیرزمینی جان حیات است برای ایران.
خاطراتم همه با روزهایی درهم آمیخته که کشاورزان از جمله پدر خدابیامرزم نوبتی با دو مُقَنی (کسی که قنات لایروبی میکند) درون چاههایی به عمق دهها متر ساعتها با شرایط سخت و کم اکسیژن جان می کندند تا قنات جاری باشد و زندگی در جریان. حتی برایش جان دادند.
هرچند آخرش قنات روستای ما هم چون بقیه جاها به لطف فساد اداری و سوء مدیریت در دادن مجوز چاههای عمیق و نیمه عمیق خشکاندند و همه با هم به خاک سیاه نشستند و روستای ما زنده زنده در درد کم آبی سوخت.
آب برای من و خیلی های دیگر یک دغدغه امروزی نیست ، ما از کودکی با دردهایش آشنا بوده ایم.. از کودکی درد کم آبی بر تن زمین درک کرده ایم که برای آب‌های زیرزمینی همچنان می سوزیم. کاش برخی از حکمرانان هم این درد بر تن و جان ایران را درک می کردند../مهتا بذرافکن
🆔@RuralWomenIssues
سال 66 بود من دانش آموز دوره راهنمایی بودم. قنات روستای پدریم فرو ریخت و دو تا از کشاورزان که برای لایروبی قنات رفته بودند زیر آوار چاه جان باختند. یادم هست آن روز در روستا غلغله بود. مردم همه بر سر و سینه می زدند و حسین حسین گویان به سمت قنات می دویدند.
غلامعباس که مرد سه دختر کوچک داشت و راضیه همسرش در دم غش کرده بود و آن صحنه های تلخ، آن دو مرگ دردناک هیچ وقت یادم نرفته است. هربار دارم درباره آب‌های زیرزمینی حرف می زنم ، آن حادثه جلو چشمم است. برای کسی که رنج را تجربه کرده باشد، برای بیشتر روستاهای ایران؛ آب همین قدر مهم است و آب زیرزمینی جان حیات است برای ایران.
خاطراتم همه با روزهایی درهم آمیخته که کشاورزان از جمله پدر خدابیامرزم نوبتی با دو مُقَنی (کسی که قنات لایروبی میکند) درون چاههایی به عمق دهها متر ساعتها با شرایط سخت و کم اکسیژن جان می کندند تا قنات جاری باشد و زندگی در جریان. حتی برایش جان دادند.
هرچند آخرش قنات روستای ما هم چون بقیه جاها به لطف فساد اداری و سوء مدیریت در دادن مجوز چاههای عمیق و نیمه عمیق خشکاندند و همه با هم به خاک سیاه نشستند و روستای ما زنده زنده در درد کم آبی سوخت.
آب برای من و خیلی های دیگر یک دغدغه امروزی نیست ، ما از کودکی با دردهایش آشنا بوده ایم.. از کودکی درد کم آبی بر تن زمین درک کرده ایم که برای آب‌های زیرزمینی همچنان می سوزیم. کاش برخی از حکمرانان هم این درد بر تن و جان ایران را درک می کردند../مهتا بذرافکن
🆔@RuralWomenIssues
1 comment
Log in to comment
گفت، بعد از اتمام جنگ، اسرائیل یک “منطقه حائل" در داخل غزه بوجود خواهد
آورد تا از آمدن مردم غزه به مرز آن جلوگیری کند.
یعنی، بعد از این درگیری نیز، اسرائیل تکۀ دیگری از زمینهای
فلسطینی ها را (با بهانه "منطقه حائل") دزدیده و اشغال، و خانواده های
ساکن آنجا را بیرون خواهد کرد.
🔶🔸 دوستان، فلسطین درس بزرگی است برای ایرانیان! خوب توجه کنید
که بر سرِ آن مردم و کشور چه میآورند!