از همین 40 ساله اخیر میشه ده ها سریال جنایی ساخت که از همه ی اینا قوی تر باشن! کارگردان های این سریال ها کجان که ببینن که زمانی که قتل های زنجیره ای مد نبود ما قتل های زنجیره ای و مثله کردن فرهنگیان رو داشتیم !! اونم نه توسط قاتلین خطرناک بلکه توسط دستگاه هایی که هدف اصلیشون تامین امنیت همین مردمه

مدیریت شرقی

سلام
بعد از اینکه خیلی تعریف از مینی سریال چرنوبیل شنیدم و خوندم، تصمیم گرفتم که ببینمش.دیدمش. اینم نظرمه درموردش: فیلم جذابیه و به جلوه های بصریش به دل آدم میشینه. ولی توقع داشتم که فیلم رنگ و بوی روسی داشته باشه چون یه واقعیتی رو میخواد به تصویر بکشه که توی روسیه اتفاق افتاده. ظاهرش روسی بود ولی متاسفانه، به طور کلی، سیر داستانی و بعضی المان های فیلم، دلسردم کرد. دقیقا یه فیلم معمولی آپوکالیپتیک (آخر الزمانی) آمریکایی بود. خیلی خیلی کلیشه ای. یه اتفاقی می افته که جهان میخواد به انتها برسه (توی این فیلم، اروپا) و همه نا آگاهن نسبت بهش و یه عده هم خبیث هستن که فهمیدن ولی کاری نمیکنن و بعد منجی میاد و نجات میده. یه کلیشه ی دیگه که هست اینه که موقعی که هییییچ چی نمیتونه به بشر کمک بکنه (حتی «خدا»)، علم تنها منجی بشره که بواسطه ی دانشمندا میاد و بشر رو نجات میده.
من دلواپس نیستم ولی این فیلم منو برد توی حال و هوای جنگ سرد آمریکا و روسیه. همون تصویرسازیا و القائات کلیشه ای جنگ سرد وجود داشت توی فیلم. روسیه یه کشور جنایتکاره که توش پره از مسئولای شیاد و پلید. بعد مردم هم فوق العاده ساده. ببخشید ولی ساده حق مطلب رو ادا نمیکنه. مردم، فوق العاده کودن هستن توی فیلم. کسایی که اونهمه عجیب و غریب بودن جراحت های بیمارا رو می بینن و میگن یه سوختگی ساده است. خانم مسنی که اوایل فصل 4، میبینیم، روسری داره. دقیقا یه کمونیست اصیله. انقده ساده دله که فکر میکنه باید حتما دشمن رو ببینه. حرف توی کله اش نمیره. یا اونیکی خانومه که با اونهمه اصرار پرستارا، با وضع حامله بودنش میره جایی که همه هزار بار بهش گفتن خطرناکه هم برای خودت و هم بچه ات. ه اینکه بگم چنین آدمایی توی روسیه نبودن ها! نه. اصلا. اما توی فیلم، مردم همه یه مشت آدم نفهم و کودن هستن. سربازارم که نگم. کارگرا هم که از همه بدتر. یه عده، بلا نسبت، بی شعور بودن که هیچی نمیفهمیدن. اونم توی حکومتی که کمونیستی بود و به لحاظ اسمی، به این کارگرا تعلق داشت. عملا فیلم داره به کمونیسم دهنکجی می کنه دیگه. فقط یه عده آدمای مثبت توی فیلم دیده میشن که اونا هم دانشمندا هستن.
توی این فیلم فقط علم، نجاتبخش و متعاقبا مقدسه. این همون تقدسیه که از قرن نوزدهم و بیستم، غرب برای علم، قائل شد تا بواسطه اش قدرت کلیسا و دین مسیحیت رو کنار بزنه و ظاهرا هم تا حدودی موفق بوده.
من نمیدونم عدد و رقمای فیلم (که اغراق آمیز به نظر میرسن)، درست هستن یا نه. نمیدونم که واقعیت رو بیان میکنه یا نه. ولی توی فحوای کلامش، داره تلویحا یه سری چیزای دیگه میگه. جالبه! خیلی شبیه گاندوئه. گاندو هم داره یه واقعیت رو به تصویر میکشه ولی کنارش داره یواشکی میگه دولت ما بی عرضه است و سپاه رو عشقه. فیلم چرنوبیل هم ظاهرا داره داستان چرنوبیل رو روایت میکنه ولی در واقع داره میگه نظام حاکم بر روسیه پلیده و مردمش رو استحمار میکنه و ایدئولوژی کشکه و فقط علم نجات دهنده است.
جالبه قسمت چهارم، وسطاش اون مسئول اجرایی ارشد (که معمولا به وزیر گزارش میده) میگه «به ماه که نتونستیم آدم بفرستیم، حداقل ...». خب مصداق بارزی که واقعا کفه ی آمریکا رو توی جنگ سرد، سنگینتر کرد، همین قدم گذاشتن بشر روی کره ی ماه بود (که معلوم نیست واقعی باشه). حتی این جوری لفظی هم داره به روسیه، دهنکجی میکنه.
اینا همه اش نظر منه. اگه کسی مخالفه، خوشحال میشم نظرشو بدونم.