‏شنیده هایی هست مبنی بر برداشتن فرزین،ریاست بانک مرکزی(شایعه یا حقیقت مهم نیست)
آنچه مهم است:
دوای درد این مملکت،این خانه ی ویران زده،بابک زنجانی و محمدرضا فرزین و لاریجانی و حتی بود و نبود خامنه ای،این وحشی به خون تشنه و سپاه پاسداران نیست،این کشور یک ‎#رضاشاه دیگری میخواهد و لاغیر!
یک چکمه پوشی که روزانه ۱۷ ساعت کار کند و فروغی ها در اطرافش داشته باشد.
یک ایران پرست که خدایش مردمانش باشند و کعبه و سجده گاهش،ایران!
همان رضا شاه که وقتی آمد،شرق و غرب و شمال و جنوب و مرکز کشور را مشتی غربتی زاده ی مزدور همچو امروز در پی تکه تکه کردنش بودند و در نهایت تنها توانستند بر بلندای دار نظاره گر یکپارچه شدن ایران شوند!

همان شاهی که بیماری و خرافه و غارت و قحطی کشور را زدود و مشتی انگل را از کشور بیرون راند و میهن و هر سه بازوی مهم قضاوت،اموزش و ثبت اسناد را که در دوره ی قجر غارت شده بودند را از چنگال ملایان سر تا پا فاسد،بیرون کشد.

پهلوی باز آید که ایران خزرش را،خلیج همیشه فارسش را و مردمانش را حفظ گردد و همگی میدانیم که این رژیم اشغالگر تن به هر ترکمنچای و ننگین های گلستانی میدهد همچو فاجعه ی امروز بیگانگانی بنام افاغنه ،فقط برای بقاء.
خوب میدانیم که:
«جمهوری اسلامی را خدا و موهوماتتان هم نمیتواند نجات دهد» و اینکه توسط برخی ضعیف و نحیف سیاسی،تفاله های مجاهدین خلق و چریک و کمونیست در نقاب برنده ی نوبل و خورنده ی حقوق بشر و چپاول گر ‎#غرامت_گیت یک جمهوری دیگر را رقم زنند و جایگزین وضعیت و دولت موجود شوند،این زخم را عفونی تر میکند و شاید برای همیشه لاعلاج و ایران را به ورطه ی نابودی کشد.

ایران یک پهلوی میخواهد و یک شاه تا این وضعیت تاریک را سامانی بخشد و کمتر از یک دهه دوباره این تن زخمی را مرحمی باید.
پ ن:
امروز انتظار کشیدنِ تنها،یک خیانت است و دیگر چه باید بر ما شود که صدا شویم؟
فریاد شویم و اشغالگران را بیرون رانیم؟
امروز هرکدام وظیفه ای داریم،نوشتن بر در و دیوارها،گفتن در اذهان و سرودن فریاد ازادی و هر کسی هر جایی که باید،وظیفه ای دارد و رهایی تاوان دارد و این زندگی نیست که زیر سایه ی جنایتکارانه ی جمهوری اسلامی بر ما تحمیل شده.
‎#پسرعاقل_نوح