جمهوری اسلامی از هر نوع تجمع و تشکلی می‌ترسد

تا وقتی محمد نوری‌زاد تنها سفر می‌کرد و تنها حرف می‌زد کاری به کارش نداشتند، به محض اینکه شدند چهارده نفر و داشت یک همبستگی ایجاد می‌شد بازداشت‌اش کردند

!برادرم محمد نوریزاد

من، تو، ما خاری هستیم در چشمان حاکمیتی که به عمد در صدد کشتار مردم ایران است. تو خوب میدانی که چه تهدیدهایی بر فعالین و داغدیدگان روا داشته‌اند

مگر فراموش کردی؟ مگر بیاد نداری که تهدیدت کردند که فیلم اتاق خوابت را پخش می‌کنیم؟ مگر نگفتند در جامعه شایعه می کنیم که به دختر خود تجاوز کردی؟ مگر بیاد نداری که فرزندم سحر را بارها و بارها بخاطر موضعگیری‌های من تهدید، بازداشت و ضرب و شتم کردند؟ مگر خواهرم اکرم را به یاد نداری؟ فقط می گفت فرزندم سعید زینالی سالهاست مفقودش کردید حداقل شرافت داشته باشید قبرش را نشان دهید

مگر شهناز عزیز را فراموش کردی؟ چه می خواست که محکوم به زندان شد؟ جز خونخواهی فرزندش مصطفی کریم بیگی؟ مگر دیگر خواهران و برادرانم را ندیده‌ای؟

برادرم بمان! همانطور که خواهرانم باید بمانند تا جشن آزادی ایران راهی نیست. بمان و صبور باش که سحر نزدیک است. بمان تا مرگ و نیستی حاکم و حاکمان را جشن بگیریم "زوالشان نزدیک است"

گوهر عشقی