▪️وقتی زندگی مجردی در رسانه ملی جا خوش می‌کند
🔻با گذشت بیش از دو دهه از پخش فصل اول سریال روزگار جوانی قرار است فصل جدیدی با همان موضوع قبلی ساخته شود.
🔻پس از سه دهه رسانه ملی همچنان در تولید سریالهای خانوادگی ناتوان و بر زندگی مجردی در داستانها پای می فشارد
🔻رویکرد تلویزیون در پرداختن به زندگی مجردی را باید مکمل رویکرد دولت های نئولیبرالی دانست که وقعی به تولید شغل و مسکن برای ازدواج نمی دهند
🔻پربیننده‌ترین سریالهای خانوادگی سیما در این چند دهه آثار کانادایی و امریکایی بوده‌اند، با این حال رسانه ملی همچنان ترجیح می‌دهد درباره زندگی مجردی سریال بسازد
🔻روزنامه جوان در اینباره نوشت:
دهه ۷۰ به خاطر تولید سریال‌هایی مانند «در پناه تو»، «داستان یک شهر» و «روزگار جوانی» آغازگر فصل حضور ملودرامهایی از جنس جوانان شهری بود؛ جوانانی دانشجو با دغدغه‌های خاص نسل جوان نو. در سال‌های بعد شبکه ۳ سیما با «خط قرمز» همان روند را ادامه داد. در همه این آثار زندگی مجردی محور بود، حتی در سریالهای پرطرفداری، چون «همسران» و «خانه سبز» نیز که خانواده‌محور بودند یا اساساً خبری از فرزند نبود یا تک‌فرزندی حرف اول را می‌زد. این روند پس از سه دهه همچنان در سیما ادامه دارد.
🔻سریالهای مجردی که آن زمان جزو موفق‌ترین آثار تلویزیون به شمار می‌رفتند باعث شد تا مدیران تلویزیون این روزها هم به سودای ساخت کپی‌هایی از آن‌ها بیفتند، اما این سودا تا چه حد می‌تواند موفق باشد؟
🔻کمرنگ شدن دغدغه‌های دهه ۷۰!
سریال جدید «روزگار جوانی» باز هم قرار است داستان دانشجویانی باشد که به تهران می‌آیند. حمید طاهری نویسنده فصل سوم این سریال می‌گوید: «قصه‌ای که ما به تصویر می‌کشیم ادامه داستان همان شخصیت‌های قبلی نیست چراکه دیگر ۲۰سال از آن زمان می‌گذرد، اما باید بگویم قصه‌ای که در دست داریم قرابت محتوایی با نسخه «روزگار جوانی» در فصل‌های اول و دوم که در سال۷۷ پخش شد دارد. ما در قصه‌مان چند جوان دانشجوی ۲۰ ساله داریم که از شهرستان به تهران آمده‌اند و برای پیدا کردن کار، شغل، تحصیل و خانه با مشکلاتی مواجهند.»
🔻تفاوت دهه ۷۰ با دهه ۹۰، از نظر هرم سنی کاملاً به چشم می‌آید. در دهه ۷۰ جمعیت جوان کشور رو به تزاید بود، اما در اواخر دهه ۹۰، کاهش جمعیت، هرم سنی را در مسیر پیر شدن نشان می‌دهد. پس جوان دهه ۹۰ حداقل از نظر جامعه‌ای که با آن روبه‌رو است شباهتی با جوان دهه ۷۰ ندارد. همین موضوع در دغدغه مهمی به نام «کنکور» که کابوس جوانان در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ بود، نمایانگر است. در دهه ۹۰ آنقدر ضریب اشغال صندلی‌های دانشگاه‌ها پایین آمده است که بسیاری از رشته‌های دانشگاهی به خاطر نبود دانشجو حذف شده‌اند. افزایش دانشگاه‌های غیردولتی، غیرانتفاعی و سیستم‌های آموزش مجازی باعث شده است بسیاری از خانواده‌ها مانند آنچه خانواده‌ها در دهه ۷۰ درگیر آن بودند، پیگیر قبول شدن فرزندشان در دانشگاه نباشند. با این وصف فصل جدید حداقل در بیان دغدغه درسی و دانشگاه از پیش شکست خورده است.
آنچه باید ساخته شود
🔻در اغلب سریالهای اواخر دهه ۷۰، دغدغه‌های جوانان مجرد پررنگ شده بود، نمایش سرخوشی‌های جوانی شاید در آن روزگار توجیه داشت، اما تنها نگاه به هرم جمعیتی نشان می‌دهد که امروزه اگر قرار باشد همچنان به نمایش سبک زندگی مجردی پرداخته شود و دغدغه جوانان متأهل و نمایش مثبت از زندگی متأهلی در تلویزیون دیده نشود، در سال‌های آینده افت رشد جمعیت از این نیز بالاتر خواهد رفت. امروزه دانشگاه رفتن دیگر دغدغه نیست، شاید شغل پیدا کردن مهم‌تر باشد. به نظر می‌آید به جای آنکه تلویزیون صرفاً بخواهد خود را درگیر جوانانی که تازه تهران و جاذبه آن را کشف کرده‌اند، بکند، بهتر است به جوانانی بپردازد که با واقعیت‌های بازار کار آشنا هستند و می‌خواهند گلیم خود را از آب بیرون بکشند. تجربه شکست خورده ساخت سریال «سرباز» در شبکه ۳ نشان داد اگر به مسائل مهمی، چون «سربازی» و «تشکیل زندگی مشترک» به شکل بد پرداخته شود، نتیجه برعکس خواهد داد و مخاطب آن را پس خواهد زد. اینکه پس از ۲۰ سال دوباره الگوی قدیمی با همان سبک و سیاق ساخته شود، یعنی تلویزیون ۲۰ سال تغییر و تحول جامعه را ندیده است، این اتفاق نویی در تلویزیون نیست و شاید یکی از دلایل ریزش مخاطب تلویزیون باشد.
@Fars_plus
🔻با گذشت بیش از دو دهه از پخش فصل اول سریال روزگار جوانی قرار است فصل جدیدی با همان موضوع قبلی ساخته شود.
🔻پس از سه دهه رسانه ملی همچنان در تولید سریالهای خانوادگی ناتوان و بر زندگی مجردی در داستانها پای می فشارد
🔻رویکرد تلویزیون در پرداختن به زندگی مجردی را باید مکمل رویکرد دولت های نئولیبرالی دانست که وقعی به تولید شغل و مسکن برای ازدواج نمی دهند
🔻پربیننده‌ترین سریالهای خانوادگی سیما در این چند دهه آثار کانادایی و امریکایی بوده‌اند، با این حال رسانه ملی همچنان ترجیح می‌دهد درباره زندگی مجردی سریال بسازد
🔻روزنامه جوان در اینباره نوشت:
دهه ۷۰ به خاطر تولید سریال‌هایی مانند «در پناه تو»، «داستان یک شهر» و «روزگار جوانی» آغازگر فصل حضور ملودرامهایی از جنس جوانان شهری بود؛ جوانانی دانشجو با دغدغه‌های خاص نسل جوان نو. در سال‌های بعد شبکه ۳ سیما با «خط قرمز» همان روند را ادامه داد. در همه این آثار زندگی مجردی محور بود، حتی در سریالهای پرطرفداری، چون «همسران» و «خانه سبز» نیز که خانواده‌محور بودند یا اساساً خبری از فرزند نبود یا تک‌فرزندی حرف اول را می‌زد. این روند پس از سه دهه همچنان در سیما ادامه دارد.
🔻سریالهای مجردی که آن زمان جزو موفق‌ترین آثار تلویزیون به شمار می‌رفتند باعث شد تا مدیران تلویزیون این روزها هم به سودای ساخت کپی‌هایی از آن‌ها بیفتند، اما این سودا تا چه حد می‌تواند موفق باشد؟
🔻کمرنگ شدن دغدغه‌های دهه ۷۰!
سریال جدید «روزگار جوانی» باز هم قرار است داستان دانشجویانی باشد که به تهران می‌آیند. حمید طاهری نویسنده فصل سوم این سریال می‌گوید: «قصه‌ای که ما به تصویر می‌کشیم ادامه داستان همان شخصیت‌های قبلی نیست چراکه دیگر ۲۰سال از آن زمان می‌گذرد، اما باید بگویم قصه‌ای که در دست داریم قرابت محتوایی با نسخه «روزگار جوانی» در فصل‌های اول و دوم که در سال۷۷ پخش شد دارد. ما در قصه‌مان چند جوان دانشجوی ۲۰ ساله داریم که از شهرستان به تهران آمده‌اند و برای پیدا کردن کار، شغل، تحصیل و خانه با مشکلاتی مواجهند.»
🔻تفاوت دهه ۷۰ با دهه ۹۰، از نظر هرم سنی کاملاً به چشم می‌آید. در دهه ۷۰ جمعیت جوان کشور رو به تزاید بود، اما در اواخر دهه ۹۰، کاهش جمعیت، هرم سنی را در مسیر پیر شدن نشان می‌دهد. پس جوان دهه ۹۰ حداقل از نظر جامعه‌ای که با آن روبه‌رو است شباهتی با جوان دهه ۷۰ ندارد. همین موضوع در دغدغه مهمی به نام «کنکور» که کابوس جوانان در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ بود، نمایانگر است. در دهه ۹۰ آنقدر ضریب اشغال صندلی‌های دانشگاه‌ها پایین آمده است که بسیاری از رشته‌های دانشگاهی به خاطر نبود دانشجو حذف شده‌اند. افزایش دانشگاه‌های غیردولتی، غیرانتفاعی و سیستم‌های آموزش مجازی باعث شده است بسیاری از خانواده‌ها مانند آنچه خانواده‌ها در دهه ۷۰ درگیر آن بودند، پیگیر قبول شدن فرزندشان در دانشگاه نباشند. با این وصف فصل جدید حداقل در بیان دغدغه درسی و دانشگاه از پیش شکست خورده است.
آنچه باید ساخته شود
🔻در اغلب سریالهای اواخر دهه ۷۰، دغدغه‌های جوانان مجرد پررنگ شده بود، نمایش سرخوشی‌های جوانی شاید در آن روزگار توجیه داشت، اما تنها نگاه به هرم جمعیتی نشان می‌دهد که امروزه اگر قرار باشد همچنان به نمایش سبک زندگی مجردی پرداخته شود و دغدغه جوانان متأهل و نمایش مثبت از زندگی متأهلی در تلویزیون دیده نشود، در سال‌های آینده افت رشد جمعیت از این نیز بالاتر خواهد رفت. امروزه دانشگاه رفتن دیگر دغدغه نیست، شاید شغل پیدا کردن مهم‌تر باشد. به نظر می‌آید به جای آنکه تلویزیون صرفاً بخواهد خود را درگیر جوانانی که تازه تهران و جاذبه آن را کشف کرده‌اند، بکند، بهتر است به جوانانی بپردازد که با واقعیت‌های بازار کار آشنا هستند و می‌خواهند گلیم خود را از آب بیرون بکشند. تجربه شکست خورده ساخت سریال «سرباز» در شبکه ۳ نشان داد اگر به مسائل مهمی، چون «سربازی» و «تشکیل زندگی مشترک» به شکل بد پرداخته شود، نتیجه برعکس خواهد داد و مخاطب آن را پس خواهد زد. اینکه پس از ۲۰ سال دوباره الگوی قدیمی با همان سبک و سیاق ساخته شود، یعنی تلویزیون ۲۰ سال تغییر و تحول جامعه را ندیده است، این اتفاق نویی در تلویزیون نیست و شاید یکی از دلایل ریزش مخاطب تلویزیون باشد.
@Fars_plus
1 comment
Mohammad
جمع کن بابا برادر من ، کدوم جوون با این وضعیت میتونه ازدواج کنه ، من هم به هیئتی ام هم حزب اللهی ام ، وقتی حقوق مناسب وجود نداره ، خونه برای زندگی کردن وجود نداره ، چرا باید تبلیغ متاهلی بشه؟؟؟؟ به جای ایراد گرفتن وقت و بی وقت به صدا و سیما به نماینده های مجلس و رئیس جمهور و باقی مسئولینی که از کاهلیشون وضع جوونها به این روز افتاده ای ایراد بگیرید
Log in to comment