من چیزی از گناه، سر درنمی آورم ؛
و تازه مطمئن نیستم که اعتقادی هم به آن داشته باشم. شاید کشتنِ ماهی، گناه باشد.
به گمانم گناه بوده، حتّی اگر برای این کشته باشمش که خودم را زنده نگه دارم و شکمِ چند نفرِ دیگر را سیر کنم.
اگر اینجور باشد، هر «کاری» گناه است.
به فکر گناه نباش٬ حالا برای فکر کردن به گناه، خیلی دیر شده!
تازه بعضی از مردم پول می گیرند تا به گناه فکر کنند. بگذار همان ها به فکرِ «گناه» باشند.

تو برای این به دنیا آمده ای که «ماهیگیر» شوی...





(پیرمرد و دریا | نویسنده: ارنست همینگوی | ترجمه: نجف دریابندری؛ انتشارات خوارزمی)
@renaissancetranslate