نشر مقاله در مجلات نمایه ESCI فقط در صورتی دارای امتیاز پژوهشی است که یا جزو مجلات علمی پژوهشی داخلی باشند یا نشر یافته از سوی ناشران بین المللی معتبر.
3 comments
Asma
سلام یعنی حتی اگر مجله اسکوپوس باشد هم امتیاز مجله امرجینگ داده نمی شود ؟یااین قانون برای مجله هایی است که فقط امرجینگ هستند؟ میشه فایل کامل ایین نامه بفرستید
من این بخشنامه را دیدم. به نظر من، هم می توان به آن نگاه مثبت کرد و هم نگاه منفی:
اول اینکه اگر دقت کرده باشیم بخش زیادی از مقالات با کیفیت پژوهشگران کشور در مجلات بی کیفیت اکثرا هندی چاپ می شوند و مقدار قابل توجهی هم ارز (بابت هزینه شارژ آنها) از کشور خارج می شود. ضمن اینکه در بیشتر مواقع هیچ بازخورد مثبتی هم برای کشور ندارند. چون اصولا" دیده نمی شوند و سایتیشن هم نمی خورند. لذا از این جهت شاید بتوان گفت که اقدام مثبتی است. البته بهتر بود که معاونت تحقیقات و فن آوری به همراه معاونت آموزشی وزارت بهداشت، ترتیبی اتخاذ می کردند تا به مجلات داخلی امتیاز و ارزش بهتری به صورت عملی داده شود و بخصوص در آیین نامه ارتقاء در این زمینه بازنگری اساسی شود.
دوم اینکه وقتی یک دانشجوی تحصیلات تکمیلی (برای دفاع از پایان نامه) و یک پژوهشگر( برای تسویه طرح تحقیقاتی خود) و یا یک هیات علمی (برای امتیاز ارتقاء مرتبه علمی و ارتقاء پایه استحقاقی) بخواهد مقاله اش را در یک مجله خارجی چاپ کند. قاعدتا" اولین کاری که انجام می دهد به سایت http://blacklist.research.ac.ir/ مراجعه می کند و اگر نام این مجله، در فهرست بلک لیست مجلات نامعتبر وزارت بهداشت نباشد با خیال راحت، مقاله اش را در آن مجله چاپ می کند. حالا اگر این مجله بعدا" در فهرست بلک لیست وزارت بهداشت قرار گیرد، پژوهشگر در این زمینه مقصر نبوده است. و باید از همه امتیاز مالی و معنوی مقاله اش برخوردار باشد. لذا از این جهت شاید بتوان به آن ایراد گرفت.
به نظر من، به احتمال زیاد این بخشنامه از طریق مراجعه به دیوان عدالت اداری قابل پیگری و ابطال است.
یعنی حتی اگر مجله اسکوپوس باشد هم امتیاز مجله امرجینگ داده نمی شود ؟یااین قانون برای مجله هایی است که فقط امرجینگ هستند؟
میشه فایل کامل ایین نامه بفرستید
را دیدم. به نظر من، هم می توان به آن نگاه مثبت کرد و هم نگاه منفی:
اول
اینکه اگر دقت کرده باشیم بخش زیادی از مقالات
با کیفیت پژوهشگران کشور در مجلات بی کیفیت اکثرا هندی چاپ می شوند و مقدار قابل
توجهی هم ارز (بابت هزینه شارژ آنها) از کشور خارج می شود. ضمن اینکه در بیشتر
مواقع هیچ بازخورد مثبتی هم برای کشور ندارند. چون اصولا" دیده نمی شوند و
سایتیشن هم نمی خورند. لذا از این جهت شاید بتوان گفت که اقدام مثبتی است. البته
بهتر بود که معاونت تحقیقات و فن آوری به همراه معاونت آموزشی وزارت بهداشت،
ترتیبی اتخاذ می کردند تا به مجلات داخلی امتیاز و ارزش بهتری به صورت عملی داده
شود و بخصوص در آیین نامه ارتقاء در این زمینه بازنگری اساسی شود.
دوم اینکه وقتی
یک دانشجوی تحصیلات تکمیلی (برای دفاع از پایان نامه) و یک پژوهشگر( برای تسویه
طرح تحقیقاتی خود) و یا یک هیات علمی
(برای امتیاز ارتقاء مرتبه علمی و ارتقاء
پایه استحقاقی) بخواهد مقاله اش را در یک مجله خارجی چاپ کند. قاعدتا" اولین
کاری که انجام می دهد به سایت http://blacklist.research.ac.ir/
مراجعه می کند و اگر نام این مجله، در فهرست
بلک لیست مجلات نامعتبر وزارت بهداشت نباشد با خیال راحت، مقاله اش را در آن مجله
چاپ می کند. حالا اگر این مجله بعدا" در فهرست بلک لیست وزارت بهداشت قرار
گیرد، پژوهشگر در این زمینه مقصر نبوده است. و باید از همه امتیاز مالی و معنوی
مقاله اش برخوردار باشد. لذا از این جهت شاید بتوان به آن ایراد گرفت.
به نظر من، به
احتمال زیاد این بخشنامه از طریق مراجعه به دیوان عدالت اداری قابل پیگری و ابطال
است.