جناب خالقی عزیز سلام

در بخشی از صحبت هایتان که در مورد نقش شریعتی در انقلاب 57 بود به نقش زمانه اشاره فرموده بودید. در این زمینه من متنی در مورد سالوادور آلنده دارم که اتفاقا نشان داده میشود اگر ایشان به دلیل کودتا کشته نشده بود و تنها چند سال دیگر روی کار مانده بود، سیاست های اقتصادی اش چنان تورمی در جامعه شیلی آن زمان ایجاد میکرد که سرنوشتش مثل چاوز ونزوئلا میشد. در واقع مرگ او، تبدیلش کرد به قهرمان زود هنگام.

اگر مایل به انتشار در کانالتان باشید برایتان ارسال کنم

با سلام
دکتر شریعتی را نه بعنوان صرفاً یک نظریه پرداز بلکه بعنوان یک سیر فکری نهضت ساز
تأکید میکنم بعنوان "نهضت " باید بررسی شود نه بعنوان کسی که بدنبال تشکیل حکومت ویل یک دولت و نظام و حتی جامعه سیاسی با تعریف عرف جامعه شناسانه.
او ایجاد تلاطم میکرد تا دائم یک امت درحال تحول و تغییر باشند چرا؟ چرا او بدنبال یک برنامه جهت تشکیل حکومت نبود؟! و فقط میخواست که جوانان را همیشه درحال آماده باش بر علیه نظام سرمایه داری، نظام سوسیالیستی، نظام آخوندیسم، نظام برده داری و تبعیض تژادانه کاپیتالیسم باشند .
و امروز بعداز بیش از چهل سال از مرگش میبینید هیچکدام از این نظامها و حکومتها پاسخگوی نیاز بشر امروز نیستند و حال اگر این مرد امروز پیروان صادقی داشت گروههایی تشکیل میدادند و بر علیه تمام این طبقات و تبعیضات میجنگیدند تا به یک جامعه سالم برسند اما افسوس که دکتر دائم مورد ترورشخصیت از همه طرفها شد تا جوانان از داشتن چنین آرمان والایی محروم شوند.
اگر دکتر برنامه ای برای حکومتداری ننوشتند چون اعتقاد به انسان صالح و حکومت صالحان داشت پس تأکید بر مبارزه بر علیه ظلم و فساد داشت تا تحقق حکومت

دوست گرامی یکی از بزرگ ترین درس های قرن بیستم در حوزه علوم سیاسی این بود که پرسش سنتی چه کسی باید حکومت کند را به کنار نهاده و پرسش صحیح تر چگونگی سازوکار حکومت را مطرح کنیم ولی در اندیشه شما همچنان باید دنبال انسان چ صالح و حکومت های صالح گشت که در کارخانه انسان سازی شریعتی آبدیده شده و از تعلقات پست دنیوی گذر کرده باشند. در ثانی خروجی این «نهضت سازی» شریعتی قرار است چه مدل انسانی شود؟ مدل اقتصادی مطلوب نظر این نهضت چیست؟ چگونه قرار است با فرمول گنگ عرفان، آزادی و برابری در یک کشور نیمه خشک آسیایی شکم هشتاد میلیون ایرانی راسیر نگه داشت؟ در مدل اقتصادی مورد نظر شریعتی با چه سازوکاری تورم را به زیر پنج درصد خواهید رسانید؟ دیپلماسی اقتصادی مدل شریعتی چیست؟ اینکه جوانان را برای همیشه بر علیه سرمایه داری و سوسیالیسم تهییج کنید جز آنارشیسم کور و توسعه نیافتگی اقتصادی چه چیزی عاید مردم خواهد شد. خیلی دوست دارم بدانم اگر زبان شعرگونه و رمز آلود را از سخنرانی های شریعتی حذف کنیم در حیطه اقتصاد و جامعه شناسی چه نکته به درد بخوری برای ما باقی خواهد ماند؟ و

بله؛
 همانطور که مونتسکیو در روح القوانین مفصل توضیح میدهد؛ مهم نیست چهحکومتی در رأس باشد و به چه نامی ، این مهم است که چگونه حکومت میکند ،اما سؤال ساده من از جنابعالی اینست که امور مخارج و هزینه زندگی در منزلشخصی خودتان بدست چه کسی میسپارید؟ قطعاً پاسخ شما این خواهد بود بهعاقلترین و دلسوزترین و کسی که بیشترین احساس مسئولیت را دارد بله عقلحکم میکند اینگونه باشد در یک نظام اقتصادی که مهمترین رسالتش تأمینمعیشت و تنظیم بازار پول و سرمایه و رفع بیکاری و مسائل اینچنینی است، باتوجه به اینکه ما در کشوری زندگی میکنیم که اقتصادمان تک محصولی بامحوریت نفت و تحت حاکمیت فردی و تصمیمات حکومتی فردی است نه تنها دراین چهل ساله بلکه در دوران قبل از انقلاب هم همینگونه فردگرایی و تصمیماتفردی بوده. در چنین بافت جامعه ای فرد فراتراز قانون است .
ما از لحاظ حکومتی و اقتصادی باید بر اساس مسائل تاریخی و سنتی وجغرافیایی و سیاسی و منطقه ای و حتی ایدئوژیکی خودمان متناسب بامناسبات بومی خود اتخاذ تصمیم کنیم با به ساختار سیاسی فردی، اقتصادمبتی بر امضاها و مجوزهای فردی، ورزشهای فردی و ... ما جامعه ای هستیم کهامرفردی را بهتر از کارهای گروهی و جمعی یاد گرفته ایم، با توجه به اینکه دکترشریعتی یک اقتصاد دان نیست بلکه یک ایدئولوگ است کسی که در یک مکتبایدئولوژی به ارزشهای انسانی‌ و اخلاقی و ساخته شدن انسان تأکید میکنداقتصادش راهم در دست انسانی خودساخته و اصلاح شده میسپارد. آنگاهخواهید دید اقتصادی که دست انسانهای صالح است با اقتصادی که دست یکدیکتاتور خودرأی است چقدر متفاوت خواهد بود.

به قول نیچه :
ما امروز نیاز به یک ابر مرد داریم. ای ابر مرد همان انسان ساخته شده ی تفکرشریعتی است.

میشه بفرمایید این ابرمرد شما که قرار است جوانان را برای همیشه علیه سرمایه داری و سوسیالیسم به حالت آماده باش نگه دارد، چگونه قرار است نهادهایی اقتصادی برای رشد و غلبه بر تورم برپا کند؟ مشکل تمامی تفکرات یوتوپیایی اینه که هیچ وقت راهکاری برای تولید و بازتولید اقتصادی ندارند و فقط شعار های عامه پسند برای توزیع خدمات و عدالت اجتماعی سر می دهند. در ضمن یکی دیگر از درس های قرن بیستم این بود که ما را از تجربه ادعا های نه سرمایه داری نه سوسیالیسم بر حذر میکند.

این مرد هر کسی میتواند باشد خود شما ، من، ، هر انسانی که به اصول انسانی، اخلاقی، پایبند است هر انسان شریفی که عدالت را هرگز قربانی منافع شخصی یا کروهی خودش نمیکند جوامع مختلف که توسعه یافتند با مدلهای منطقه ای خودشان ابر مردها ، امیر کبیرها، گاندیها، مهاتیر محمدهای خودشان را داشتند که هر کدام ابر مرد زمان و مکان خودشان بودند حال الگوی اقتصادی بر اساس تفکرات راهبری اینجا بهتر جواب میدهد یا الگویی که از نظامهای حاکم و محکومی و دیکتاتوری بیرون میاید؟ این ابر مردها فضا و شرایط را برای رشد فکر و رشد و توسعه اجتماعی - اقتصادی را مهیا میکنند نه اینکه خودشان طرح اقتصادی بدهند نیروها را متمرکز هدفی والا میکنند و از هدررفت نیرو و سرمایه جامعه پیشگیری میکنن.

دوست گرامی از زمانی که آدام اسمیت کتاب ثروت ملل خود را نوشت تا به امروز اقتصاد دانان در جستجوی تبیین قوانینی رفتار شناختی بودند تا بتوانند چگونگی رشد و رفاه و تولید ثروت در کشور ها را توضیح داده و قواعد عام حاکم بر آنها را استخراج نموده و در کشور های دیگر به کار بگیرند. از همان قرن نوزدهم که سرعت بهره وری با نرخی فوق‌العاده بالا افزایش یافت، بوده و هستند گروه ها و احزاب و روشنفکرانی که از این سرعت بالا سرگیجه گرفته و به نقد این سبک زندگی جدید که من نام آن را مدرنیته میگذارم پرداختند. این نقد گاها با ارائه یک بدیل و آلترناتیو شفاف و روشن توام بود که امکان آزمون آن و ابطال پذیری آن میسر بود مثل آلترناتیو های فاشیسم و کمونیسم که هر دو در محکی تاریخی شکست خوردند. گاه این نقد مدرنیته نه با ارائه بدیلی روشن و قابل آزمون، بلکه در قالب گفتار های زبان شناختی رمز آلود و گنگ مطرح میشده و میشوند. گفتمان ضد مدرنیته شریعتی که به شدت رنگ و بوی ضد سرمایه داری و ضد غربی به خود میگیرد جزو دسته دوم است. تیپ شخصیتی ابوذر که شریعتی آن را برجسته میکند شاید در قبایل بدوی و بیابانی کاربرد داشته باشد اما برای قرن بیست و یکم ایران هیچ کاربردی نخواهد داشت. آنچه جامعه امروز ایران به آن نیاز دارد انسان های کارآفرین جاه طلب و ریسک پذیر است نه عارف و زاهدی که فقر را ستایش میکند و ثروت و کنز را نکوهش. شریعتی نه به کارآفرینی و سرمایه داری اعتقاد داشت و نه به فردگرایی که ذات مدرنیته است و نه به نهاد های دموکراتیک. او افراد و انسان ها را به مثابه گوسفند هایی تلقی میکرد که نیاز به امام و رهبر دارند. از الگوی شریعتی جز پوپولیسم کور عقب مانده چیزی بیرون نمی آید.

اکر این اعتقاد و شناخت شما از دکتر شریعتی است من به باور شما احترام میگذارم اما یکی از مؤلفه هایی که شریعتی سخت بر آن اصرار داشت که در یک جامعه تحقق یابد عدالت اجتماعی و اقتصادی است ابوذر در واقع نماد مخالفت با ثکتر و تجمع سرمایه و اموال ملت در دست حاکم یا خلیفه زمانش بود اگرامروز ما یک ابوذر داشتیم آیا از حاکم گرفته تا وزیر و آقازاده و نمایندگان رانت خوارکه منجر به تحمع انبوه ثروت شده اند و باعث تقسیم نود و نه درصد برده یک سیستم غارتگر تبعیض گونه فدای یک درصد ثروتمند قدرت پرست شوند؟ آیا گمان نمیکنید علم اقتصاد از زمان تولدش تا این لحظه که دوران بن بست و عقیمی خود را میگذراند بهترین ابزار توجیه ثروت و تجمع آن برای عده ای خاص بوده؟ اکر شما در یکی از کشورهایی که براساس تئوریهای اقتصاد نوین زندگی و البته کار کرده باشید در زمان کوتاهی شاهد قید وبندها و زنجیرهای نامریی که دست و پایتان را بسته خواهید شد و سیستم حاکم مردم را در واقع نوعی حیوان خانگی تربیت شده که نان و آبی میخورند و حرفهای بی ضرری هم میزنند و زندگی میکنند تا بمیرند حقوقشان را میگیرند همانطور که یک گربه ملوس خانگی شان حق و حقوق دارد . اما امان از روزی که شما بعنوان یک روشنفکربخواهید خط قرمز را رد کنید امروزه اقتصاد در خلاء نعریف نمیشود یک شبکه و سیستم حاکم هست که شما بعنوان جزیی از این سیستم باید نظریه ردازی کنید که شرط اصلی آن حفظ منافع قدرت حاکم است.و ابوذر این قدرت حاکم ثروت اندوز را هدف انتقاد قرار داد برای ایجاد یک جامعه با عدالت اجتماعی آیا نیاز امروز جامعه ما این نیست؟؟!

دوست عزیر در بینش شما یک پوپولیسم غلیظ فرهنگی مشاهده میشود. شما دو قرن دستاورد علم اقتصاد را با یک حکم ساده بازیچه دست طبقه حاکم و توجیه گر وضعیت آنها دانسته و نمیدانم از کجا به این نتیجه رسیدید که امروزه نیز به بن بست رسیده است.طبیعی است که از مقدمات شما نتیجه بگیریم که اساساٌ علوم انسانی را باید به کنار گذاشت چرا که در خدمت قدرت ها بوده و هستند. آیا تجربه انقلاب فرهنگی در سالهای اولیه انقلاب ما را از این توهم بیرون نیاورده که چیزی به اسم اقتصاد و جامعه شناسی اسلامی نداریم!!! آیا تجربه هشت ساله دوره احمدی نژاد کافی نبوده که از پوپولیسم درس بگیریم. او نیز نهاد های سیاسی موجود را فاسد و در خدمت اغنیا می دانست. سازمان برنامه و بودجه را ابزاری ساخته و پرداخته نظام های کاپیتالیستی می دانست و معلوم شد که با حذف آن چه بر سر بودجه مملکتت آمد. شما نیز چند قرن دانش بشری را به یک اشارت ابزار اغنیا معرفی کرده و جامعه را بی نیاز از آن.
دوست عزیز برای یکبار هم که شده به صورت اثباتی راهکار برای معضلات جامعه ایران ارائه کنید و نه کلی گویی و شعار.
فرض کنیم نه یک ابوذر, بلکه چند صد تا ابوذر دارید, ریل گذاری اقتصادی شما برای اینکه رشد اقتصادی 8 درصد داشته و تورم را به زیر 5 درصد برسانید چیست؟
آیا یکبار و برای همیشه تکلیف خودتان را با مقوله ربا حل کرده اید؟ سیاست های مالی و پولی مطلوب شما چیست؟ دیپلماسی اقتصادی شما برای اینکه امنیت سرمایه در ایران تامین شود چیست؟
اگر با سرمایه داری مخالف هستید که ظاهراٌ هستید مدل اقتصادی شما چیست؟
لطفاٌ نگویید که این امود پست دنیوی مهم نیستند و ما قرار است فقط به امر پرورش انسان های صالح در کارخانه انسان سازی شریعتی دست بزنیم.
راهکار شفاق و روشن ارائه بفرمایید.