♦️غم غربت
✍هومن پناهنده
جوان طبعاً جوانی می‌کند. پیران، در وهلهُ اول، نباید با کم‌خردی جوان را به سوی تصمیم‌‌هایی سوق دهند که شاید برایش پشیمانی به بار آورد، و در وهلهُ بعد، نباید تصمیم‌گیری‌های جوان را مایهُ مجازاتش قرار دهند.
قهر کردن با حکومت یک چیز است، قهر کردن با وطن و زیر پرچمی دیگر رفتن چیزی دیگر. کسانی که نتوانسته‌اند این دو را از هم تفکیک کنند و دیگر سایه‌ُ وطن را بر سر خود نمی‌بینند، تجربه‌های تلخ داشته‌اند. "مام میهن" یک آرایهُ ادبی سطحی نیست، بلکه نمودار رابطهای وجودی و عمیق با وطن است، همچون رابطهای که آدمی با مادر خود دارد. حکومت‌ها می‌روند، اما وطن می‌ماند.
در تصویر تاُثر‌آور بالا می‌بینیم کیمیا علیزاده، که با پرچم بلغارستان به میدان می‌رود، چگونه می‌کوشد پیوندی را، حتی شده به‌باریکی کمربندی به‌رنگ پرچم ایران، با زادگاهش حفظ کند.
✍هومن_پناهنده
@gashthaa
✍هومن پناهنده
جوان طبعاً جوانی می‌کند. پیران، در وهلهُ اول، نباید با کم‌خردی جوان را به سوی تصمیم‌‌هایی سوق دهند که شاید برایش پشیمانی به بار آورد، و در وهلهُ بعد، نباید تصمیم‌گیری‌های جوان را مایهُ مجازاتش قرار دهند.
قهر کردن با حکومت یک چیز است، قهر کردن با وطن و زیر پرچمی دیگر رفتن چیزی دیگر. کسانی که نتوانسته‌اند این دو را از هم تفکیک کنند و دیگر سایه‌ُ وطن را بر سر خود نمی‌بینند، تجربه‌های تلخ داشته‌اند. "مام میهن" یک آرایهُ ادبی سطحی نیست، بلکه نمودار رابطهای وجودی و عمیق با وطن است، همچون رابطهای که آدمی با مادر خود دارد. حکومت‌ها می‌روند، اما وطن می‌ماند.
در تصویر تاُثر‌آور بالا می‌بینیم کیمیا علیزاده، که با پرچم بلغارستان به میدان می‌رود، چگونه می‌کوشد پیوندی را، حتی شده به‌باریکی کمربندی به‌رنگ پرچم ایران، با زادگاهش حفظ کند.
✍هومن_پناهنده
@gashthaa
2 comments
Log in to comment
که بر و بحر فراخ است و آدمی بسیار
اگرچه تحلیل شما در کلیت خود می‌تواند درست باشد، اما بنظر من یک‌سویه و یک جانبه و بدون پردازش به چرایی و چگونگی موضوع است.... گاهی اوقات رویکرد و تصمیم آدمی ناخواسته و حتی قهری است ، قهری که از سوی قهرآفرینان ایدئولوژیک و متخاصم با زندگی تولید و باز تولید می‌گردد