یک‌چیز را سرراست بگویم: ملت ایران در حال حاضر بعد از سوریه و عراق صلاحیت اخلاقی لازم درباره حرف زدن از کردها را ندارد. باز هم صریح‌تر: ما امروز سرطان خاورمیانه‌ایم. خفه‌خون گرفتن را از الان تمرین کنیم که فردای ج.ا نسبت ما با ملت سوریه نسبت آلمانی‌هاست با یهود: شرم تاریخی.
این لجنی که ما با روحیه عظمت‌طلبی و امپراطورسازی آریایی و شیعی در خاورمیانه ایجاد کرده‌ایم بذر کینه‌ای را کاشته که فقط می‌توان دعا کرد روزی گریبان ما را نگیرد. شرم را یاد بگیریم. سکوت کردن را یاد بگیریم. جایگاه خودمان را یکبار هم شده بفهمیم.
درک میکنم: ج.ا همه چیزمان را گرفته. هویت ملی و تاریخی ما را گرفته. نه در علم دیگر حرفی برای گفتن داریم نه هنر نه صنعت نه اخلاق. اما راهی که برای رسیدن به جرعه‌ای از شکوه گذشته برگزیده‌ایم آمیخته به خون ملت‌های بدبخت این منطقه است. تبدیل به نکبت بقیه مردم دنیا شده‌ایم.
جایی خواندم بزرگترین صادرات ج.ا نفت نیست، رنج بیهوده است. پیچ و مهره این دستگاه تولید درد و رنج نباشیم. تعریف پیشامدرن لعنتی از عظمت ملی را دور بریزیم. نمی‌شود وقت دفاع از تمامیت ارضی مدرن بشویم وقت توسعه‌طلبی ج.ا در ماتحت خسروپرویز فرو برویم. ملت ایران دیگر بس نیست؟!
درد مشترک_____@ajibzad
