آیا اولویت ما الان ورزش و تورنمنتهای ورزشی و بازیهای باشگاهی و تیم ملی تحت پرچم جمهوری اسهالی و دیدن و ندیدن امثال رونالدو و تیمهای عربی و رسمیت بخشیدن به این بازیهایی ست که توجهات رو از تمرکز روی هدف اصلی دور میکنه و خیال رژیم رو از پرت کردن حواس ملت از خیزش و حرکت راحت و خشنود میکنه؟؟

آیا ما وضعیت اضطراری خودمون و شرایط ویژه کشور و روزهایی که پشت سر گذاشتیم و روزهای پیش رو رو درک نمیکنیم؟
اعتصابات رو نمیشه کلید زد چون مردم در وضعیت اسفناک اقتصادی به سر میبرن
خب قبول...اما آیا این تورنمنتها و انواع دیگر مسابقات رو در شرایط فعلی نمیشه تحریم کرد با توجه به نداشتن حق حضور بانوان و خیلی مسایل دیگه و از همه مهمتر برهه ی حساسی که درش قرار داریم و در حال کلید زدن کاری بسیار بزرگتر ازین حرفهاییم ؟؟؟

واقعا ما چه درکی از شرایط حال حاضرمون داریم و چه فراغ بال و آسایش خاطری داریم در لحظه ی حال که بتونیم اونطوری دنبال یه فوتبالیست بدووییم و در حال برگزاری چنین جشن و سرورهایی باشیم ؟؟؟