حجت‌الاسلام‌رسول‌جعفریان
می گویند، طب سنتی همه‌جای دنیا هست، بارها گفتم، من با هیچ نوع طبی، وقتی بتواند با روش‌های علمی خودش را نشان دهد و ثابت کند، مخالفتی ندارم. اصلا مگر دست بنده است که مخالفت کنم؟ اما هر دانشی باید بتواند با روش‌های روز دنیا، گزاره‌های خود را ثابت کند و خودش را در عمل نشان دهد. طبعا باید از فریب‌کاری و دغل‌بازی و نام دین‌خوردن برای حرف‌هایی که بسیاری از علمای دین هم قبول ندارند، دست بردارند.
یک نکته کلیدی را هم بگویم، و آن این‌که ما راه‌های رفته را دوباره آزمایش نکنیم، این کار عاقلانه‌ای نیست. اشاره کردم، هزاران کتاب در اروپا توسط متدینان که حامی آنها کلیسا بود، علیه مسائل علمی از قرن شانزدهم به بعد و حتی تاکنون، نوشته اند، و آزارها به عالمان عصر جدید زده شده، اما دانشگاه‌ها و علم کاری به این‌ها نداشته و راه خود را رفته‌اند و امروز غلبه یافته‌اند. باید آن تجربه‌ها برای ما شناخته شده و مهم باشد.
اشکال کار این است که اگر با گالیله در سال ۱۶۱۰ میلادی مخالفت و محاکمه شد، ما در سال ۱۹۸۲ شاهد نگارش کتاب «بن‌باز» در مخالفت با حرکت زمین و امکان صعود به ماه بودیم! او در کتاب «الادله النقلیه و الحسیه علی امکان الصعود الی الکواکب و علی جریان الشمس و القمر و سکون الارض» با دلایل قرآنی و روایی و حس ظاهری ـ که فکر می‌کند علمی هم هست ـ حرکت زمین را انکار می کند.
و یک تجربه مهم دیگر این که همه ما می دانیم گوتنبرگ در سال ۱۴۵۲ چاپ را آورد و ما در ۱۸۱۵ اولین بار چاپ را در ایران تجربه کردیم. فاصله این سال‌ها را که بیش از ۳۵۰ سال است، نگاه کنید. این که ما به خاطر سنتی کار کردن خودمان، اهمیت چاپ را درک نکردیم، در حالی که فرنگی‌ها جلوی چشم شاه عباس، چندین نسخه چاپی گذاشتند و کسی اهمیت کار را درک نکرد، مساله مهمی است.
اسلاف ما از عالمان دینی دوره صفوی، با نگارش ده‌ها کتاب در اختیارات و هیئت و نجوم خواستند آنها را اسلامی کنیم و نشد، تجربه پزشکی هم همین‌طور است. این طب، اسلامی شدنی نیست، و این حرف سست است و دنبال‌کردن آن پس از چندصد سال از این‌همه تجربه پزشکی، وقت تلف کردن است. لااقل این افراد چند کتاب در تاریخ پزشکی بخوانند.
در مورد میراث طب سنتی و کتاب‌های قدیمی هم گفتم، به دلیل این که بنیادهای آن روی شناخت مواد نبوده، فیزیک بدن علمی شناخته نمی‌شده، تصوری از سلول و اجزاء خون و باکتری و ویروس و غیره نبوده، آن متون دیگر ارزشی ندارد. طبعا برای تسکین درد خیلی عرقیات خوب است. اما این شد علم پزشکی؟ همین تحفه حکیم مومن را بخوانید و ببینید برای یک علف، صد خاصیت از مغز سر تا نوک پا می‌دهد. اگر توانستید این حرف‌ها را باور کنید، من دیگر حرفی ندارم!
و نکته اخیر این که، علم پزشکی جدید هم نیاز به تحول دارد. همین اتفاق کرونا نشان دادکه بشر با این همه پیشرفت باز باید تلاش کند و می‌کند. مسلما اگر در ایران، پول کافی برای تحقیقات باشد، ایران می‌تواند یکی از کانون های علم پزشکی نوین بوده و در دنیا مورد احترام باشد.
و اما حوزه، با رفتن دنبال این مسائل از تکالیف اصلی خود که هدایت دینی مردم است باز می‌ماند که هیچ، آبروی خود را هم در این اوضاع وانفسا از دست می‌دهد. بهتر است، مدیران حوزه و مراجع که مواضع روشنی را در این مدت نشان دادند، در این زمینه اقدام فوری کرده و بانیان این قبیل فعالیت‌ها را که این اواخر بیش از گذشته، حرمت دین و حوزه را آسیب زده اند، از جمع خود برانند.
این‌ها یعنی طرفداران این قبیل امور می‌توانند ـمثل کاری که در وزارت بهداشت در بخش طب سنتی هست‌ـ بروند و پژوهشگاه‌هایی داشته باشند و کتاب‌ها بنویسند و بحث کنند، اما اولا حق ندارند با جان و مال مردم بازی کنند، و ثانیا و مهم‌تر این که به اسم دین و حوزه، کار کرده به آن آسیب بزنند.
@zahrdaroo
می گویند، طب سنتی همه‌جای دنیا هست، بارها گفتم، من با هیچ نوع طبی، وقتی بتواند با روش‌های علمی خودش را نشان دهد و ثابت کند، مخالفتی ندارم. اصلا مگر دست بنده است که مخالفت کنم؟ اما هر دانشی باید بتواند با روش‌های روز دنیا، گزاره‌های خود را ثابت کند و خودش را در عمل نشان دهد. طبعا باید از فریب‌کاری و دغل‌بازی و نام دین‌خوردن برای حرف‌هایی که بسیاری از علمای دین هم قبول ندارند، دست بردارند.
یک نکته کلیدی را هم بگویم، و آن این‌که ما راه‌های رفته را دوباره آزمایش نکنیم، این کار عاقلانه‌ای نیست. اشاره کردم، هزاران کتاب در اروپا توسط متدینان که حامی آنها کلیسا بود، علیه مسائل علمی از قرن شانزدهم به بعد و حتی تاکنون، نوشته اند، و آزارها به عالمان عصر جدید زده شده، اما دانشگاه‌ها و علم کاری به این‌ها نداشته و راه خود را رفته‌اند و امروز غلبه یافته‌اند. باید آن تجربه‌ها برای ما شناخته شده و مهم باشد.
اشکال کار این است که اگر با گالیله در سال ۱۶۱۰ میلادی مخالفت و محاکمه شد، ما در سال ۱۹۸۲ شاهد نگارش کتاب «بن‌باز» در مخالفت با حرکت زمین و امکان صعود به ماه بودیم! او در کتاب «الادله النقلیه و الحسیه علی امکان الصعود الی الکواکب و علی جریان الشمس و القمر و سکون الارض» با دلایل قرآنی و روایی و حس ظاهری ـ که فکر می‌کند علمی هم هست ـ حرکت زمین را انکار می کند.
و یک تجربه مهم دیگر این که همه ما می دانیم گوتنبرگ در سال ۱۴۵۲ چاپ را آورد و ما در ۱۸۱۵ اولین بار چاپ را در ایران تجربه کردیم. فاصله این سال‌ها را که بیش از ۳۵۰ سال است، نگاه کنید. این که ما به خاطر سنتی کار کردن خودمان، اهمیت چاپ را درک نکردیم، در حالی که فرنگی‌ها جلوی چشم شاه عباس، چندین نسخه چاپی گذاشتند و کسی اهمیت کار را درک نکرد، مساله مهمی است.
اسلاف ما از عالمان دینی دوره صفوی، با نگارش ده‌ها کتاب در اختیارات و هیئت و نجوم خواستند آنها را اسلامی کنیم و نشد، تجربه پزشکی هم همین‌طور است. این طب، اسلامی شدنی نیست، و این حرف سست است و دنبال‌کردن آن پس از چندصد سال از این‌همه تجربه پزشکی، وقت تلف کردن است. لااقل این افراد چند کتاب در تاریخ پزشکی بخوانند.
در مورد میراث طب سنتی و کتاب‌های قدیمی هم گفتم، به دلیل این که بنیادهای آن روی شناخت مواد نبوده، فیزیک بدن علمی شناخته نمی‌شده، تصوری از سلول و اجزاء خون و باکتری و ویروس و غیره نبوده، آن متون دیگر ارزشی ندارد. طبعا برای تسکین درد خیلی عرقیات خوب است. اما این شد علم پزشکی؟ همین تحفه حکیم مومن را بخوانید و ببینید برای یک علف، صد خاصیت از مغز سر تا نوک پا می‌دهد. اگر توانستید این حرف‌ها را باور کنید، من دیگر حرفی ندارم!
و نکته اخیر این که، علم پزشکی جدید هم نیاز به تحول دارد. همین اتفاق کرونا نشان دادکه بشر با این همه پیشرفت باز باید تلاش کند و می‌کند. مسلما اگر در ایران، پول کافی برای تحقیقات باشد، ایران می‌تواند یکی از کانون های علم پزشکی نوین بوده و در دنیا مورد احترام باشد.
و اما حوزه، با رفتن دنبال این مسائل از تکالیف اصلی خود که هدایت دینی مردم است باز می‌ماند که هیچ، آبروی خود را هم در این اوضاع وانفسا از دست می‌دهد. بهتر است، مدیران حوزه و مراجع که مواضع روشنی را در این مدت نشان دادند، در این زمینه اقدام فوری کرده و بانیان این قبیل فعالیت‌ها را که این اواخر بیش از گذشته، حرمت دین و حوزه را آسیب زده اند، از جمع خود برانند.
این‌ها یعنی طرفداران این قبیل امور می‌توانند ـمثل کاری که در وزارت بهداشت در بخش طب سنتی هست‌ـ بروند و پژوهشگاه‌هایی داشته باشند و کتاب‌ها بنویسند و بحث کنند، اما اولا حق ندارند با جان و مال مردم بازی کنند، و ثانیا و مهم‌تر این که به اسم دین و حوزه، کار کرده به آن آسیب بزنند.
@zahrdaroo
1 comment
..
مرحبا👏👏👏
Log in to comment