انسانم انسانم انسان ، یک روح در یک تنم من
حتی تفاوت ندارد ، مردم اگر یا زنم من
با اندرونی خردمند ، از سوز اندیشه آکند
عمری به فانوس مانند ، می سوزم و روشنم من
در ظلمت این بیابان ، از بیم باران و طوفان
سر برده ام در گریبان ، سرگرم فهمیدنم من
جانم به گندم دچار است ، بر من معاشم سوار است
دنیای من کشتزار است ، مانند گاو آهنم من
در شهر این نانجیبان ، فن خورده ام از رقیبان
بندم به فوت حریفان ، سرشار فوت و فنم من
می دانم و درد دارم ، دانستم و بیقرارم
من چاره سازی دچارم ، هیچم من اما منم من . . . .
@zahrdaroo
