ما
برزیگران خوشههای خشم
دریادلانی با شکمهای گرسنه
با صدهزاران آرزوی مرده در سینه
خرد و خمیر و خسته و زخمی
پای تنور رنج و آزادی
گندم کم آوردیم
تو
با مشعلی از شعلۀ نیرنگ در دست
اندیشناک آتشافروزی
با برقبرق وسوسه در چشم
سرمست از تاراج گندمزارهای شرق
میریختی در کام دریا دسترنج خلق دنیا را
آنقدر که دریا کم آوردی
ما
گندم کم آوردیم
تو
دریا کم آوردی
آنقدر که ای کدخدای گندم و نیرنگ
ای ناخدای قرنها در زخم پهلوی تمدن لنگرافکنده
مشرقزمین را
دریای خون کردی
آنسان که انسان را اگر از جور تو نانی به دست آمد؛
در کاسۀ خون زد...
رضا شیبانی
#غزه
@zahrdaroo
#زینب_بنیادی
#بداهه