فکر کن من کم عقلم و اینطوری اعتقاد پیدا کردم. وقتی مردم یا خدا هست و منو بخاطر اینکه قبولش داشتم و سالم زندگی کردم پاداش میده یا نیست و منم نیستم که بخاطر اعتقادات زندگیم خودم رو سرزنش کنم. ضمنا کار خوب کردن و انسان بودن و اعتقاد داشتن به خدا و پیامبر هم که مزاحمتی در زندگی برای خودم و دیگران ایجاد نمیکنه تازه بخاطر ترس از خدا همیشه مراقبم. اما اونی که بی دینه اگر مرد و خدا بود اونوقت پشیمون میشه. اگر هم. نبود که هیچ. من که ذره ای بیش نیستم نیازی به دلیل آوردن ندارم. شما با اعتقادات خودت باش چون خودت سرانجامش رو میبینی نه من.
توی سوره حج هم این مسئله اومده