می‌خواستم دربارهٔ عملیات ظفار بنویسم که امروز ۴۴ ساله می‌شود، اما ذهنم مشغول روح‌الله زم است.

تمام اطلاعات ناقص و متناقضی که از ده‌ها منبع گوناگون منتشر می‌شوند لزوماً این هدف را دنبال می‌کنند که در ذهن ما، چگونگی دستگیری زم را جایگزین چرایی دستگیری او کنند.

فارغ از اینکه روح الله زم که بود و چه نظری دربارهٔ او داریم، آنچه شفاف است این است که یک نفر، فعال رسانه‌ای، خبرنگار یا هر عنوان دیگری، صرفاً به دلیلِ «نوشتن» مورد آدم‌ربایی یک حکومت قرار گرفته است و هیچ کس به چنین فعل کثیفی معترض نیست.

کجایند گریبان‌درانِ خاشقچی که زمین و زمان را بهم دوخته بودند؟ خوب که بنگرید می‌بینید بیش از نیمی از آنها اگر بتوانند ذوق و شعف خود را پنهان کنند، با مباهاتِ دستگاه سرکوبگر، از دستگیری زم سخن می‌گویند.

زم هر که باشد، آینهٔ بسیاری از ماست که جرم بالقوه‌مان همین نوشتن است و واکنش‌مان و سکوت‌مان در برابر این آدم‌ربایی، لبخندی است بر آدم‌ربایان برای تکرار این جورِ ناسزا... و دنیا را چه دیده‌ایم، شاید بعدی نوبت خود ما باشد.

....دل و دماغش که آمد، از ظفّار هم خواهم نوشت.

_________
@ajibzad