نقل است که در روزهای بهمن ۵۷ احمد شاملو تلگرافی به ژان پل سارتر زد و در آن اعتراض کرد که چرا شما از انقلاب ما دفاع نکردید؟
فیلسوف فرانسوی که داشت روزهای آخر عمرش را طی می‌کرد در جواب گفت مفهومی که ما از انقلاب داریم انقلاب بر ضد مذهب است ولی شما تازه انقلاب مذهبی کرده‌اید و شاملوی عصبانی دیگر تلگرافی نفرستاد.
شاملو بعدها گفت تازه به درستیِ حرف سارتر رسیدم.
و ما امروز به جایی رسیدیم که امثال سارتر چهلو سه سال پیش رسیده بودند.
و این مجازاتِ ملتی است که توانایی استفاده از تجارب ملت های دیگر را ندارد و باید همه چیز را خودش تجربه کند.
@SepehrAzadi
فیلسوف فرانسوی که داشت روزهای آخر عمرش را طی می‌کرد در جواب گفت مفهومی که ما از انقلاب داریم انقلاب بر ضد مذهب است ولی شما تازه انقلاب مذهبی کرده‌اید و شاملوی عصبانی دیگر تلگرافی نفرستاد.
شاملو بعدها گفت تازه به درستیِ حرف سارتر رسیدم.
و ما امروز به جایی رسیدیم که امثال سارتر چهلو سه سال پیش رسیده بودند.
و این مجازاتِ ملتی است که توانایی استفاده از تجارب ملت های دیگر را ندارد و باید همه چیز را خودش تجربه کند.
@SepehrAzadi
30 comments
Log in to comment
بی شرفایی که با فلسفه به این رژیم وشورش اسلامی رنگ ولعابی عرفانی والهی میدادند،
به جز میهن‌پرستان آگاه که فریب این بازیها را نمی‌خوردند مابقی مردم از پیر و جوان و زن و مرد و شهری و روستایی و کارگر و معلم و محصل و بقال و چقال چشم و گوششان به رادیو و تلویزیون و نشریاتی بود که توده‌ای‌ها قبضه کرده بودند و هر چه دلشان می‌خواست بر ضد نظام شاهنشاهی و شخص آریامهر پخش می‌کردند و آخر کار هم می‌گفتند: "آزادی بیان وجود ندارد." از صبح تا شب اشعار ایرج جنتی عطایی و احمد شاملو و امثالهم از دهان خوانندگانی که دنبال شهرت و محبوبیت بودند به خورد ملت ایران داده میشد و ذره ذره نارضایتی هیجانی و کاذب ملت را بالا می‌بردند تا سر بزنگاه بتوانند از آن به نفع مقاصد خود استفاده کنند.
بعد از شورش ۵۷ نیز بیشتر کسانی که خود را به اصطلاح چپ می‌دانستند و بر ضد آریامهر بزرگ فعالیت کرده بودند، یا از ایران فرار کردند و آوارۀ غربت شدند و بیشترشان همانجا مردند یا در ایران اعدام و زندانی و خانه‌نشین شدند.
چند نسل بیگناه قربانی اداهای روشنفکری عده‌ای بی‌وطن شد که مملکت را در اوج پیشرفت به خاک سیاه نشاندند. اتحاد نامقدس سرخ و سیاه بر ضد نظام شاهنشاهی، بدون شک یکی از ننگین‌ترین و عجیب‌ترین اتفاقات قرن بیستم بود که هنوز هم می‌سوزاند و خاکستر می‌کند عمر و جوانی و ثروت و عزت و هویت ایرانی را.
شاملو پس از شورش پنجاه و هفت در خاطراتش می‌نویسد: پس از پیروزی انقلاب بنا به دوستی و آشنایی که با ژان پل سارتر، نویسنده و فیلسوف نامدار فرانسوی داشتم و سرمست از سرنگونی رژیم گذشته بودم، نامه‌ای به سارتر نوشتم و در انتهای نامه نوشتم: جناب سارتر شما از بابت پیروزی این انقلاب به ما تبریک نگفتید! سارتر بزرگ به من جوابی داد که تا سالهای سال هنوز در مغز من درنگ می‌دهد! سارتر نوشت: شما چگونه قیامی که رهبران آن روحانی و نتیجه آن حاکمیت حکومت مذهبی و روحانیون گردیده را انقلاب می‌نامید؟! مگر نه اینکه انقلاب دگرگونی رو به جلو است؟ شما برگشت به قهقرا کرده‌اید! این انقلاب نیست. شما در آینده ناچار مجبور به انقلاب واقعی خواهید بود، و آن رخدادی چون رنسانس اروپا است، یعنی به زیر کشیدن مذهب از اریکۀ قدرت که هیچ زبانی جز انقلاب متأسفانه آن را چاره‌ساز نیست.
بعضیا معنی چپول را با چپ بودن اشتباه میگیرن چپول یعنی کمونیستی که از درد انسان مینالد ولی آدمکشی چپها براش مشروعه، چپول یعنی چپی که از بی وطنی میگه ولی تمام زورش میزنه برای استعمار کشورهای دنیا توسط گشورهای کمونیست
چپول یعنی دانشجویانی که با بورسیه بنیاد پهلوی به هاروارد ، آکسفورد تگزازس برکلی و ... فرستاده میشدن تا با علم و دانش به ایران برگردند و خدمت کنند با نارنجک و چفیه فلسطینی از لبنان لیبی به ایران برای خرابکاری برمیگشتن
درد از این توده ای ها و چپول ها زیاد هست ،کسانی که بقول خود کیانوری روزی رسید که استالین تلگراف زد که با یک هیت عالی از کمونیست های ایران به مسکو بیاید، تلگراف زدم رفیق استالین تمام اعضای ارشد را شما دستور دادید اعدام کنیم
ولی هنوز هم بخیانت به ایران ادامه میدادند
در این کانال اطلاعات کامل از شیدای همدانی قهرمان ملی جمع شده است
👉 @Sedaiesheida 👈
با متن جذاب و مفید
شامکو ها از برکت عنقلاب در رفاه کامل هستند و شامشان برقرار و هشتاد در صد ملت زیر فقر
مرگ بر بیسوادی اتحاد سرخ سیاه و شامکو های خاعن به ملت و مملکت
شرمتان بادحیوانها