بنظرم نوع دوستی که ایشون مطرح می کنند از اون مفهومی که مدنظر نگاه عمومی جامعه من است لااقل بیشتر است.دو نفر دوست صمیمی که برای مسائل و مشکلات یکدیگر دغدغه دارند نگران هم هستند.! بله ممکنه!؟ در اینصورت این رابطه میتونه مقدمه یک پارتنر شیپی باشه؟!
من از زاویه تخصص خودم (روانشناسی) صحبت میکنم: آیا تستسترون مردان بیشتره؟ بله. آیا گرایش مردان به انجام سکس از دید تکاملی و اجتماعی و بایولوجیکال و منتال بیشتره؟ بله. آیا این قصه دلیل میشه که افراد نتونن جاست فرند جنس مخالفشون باشن؟ مسلماً خیر.
ماجرا خیلی ساده و روشنه مثلا یک آدم گرسنه چیزی نزدیک به ٢٠٠ برابر یک فرد سیر به غذا تمایل داره و مثلا وقتی از کنار یک فرد میگذره که اون داره پیتزا میخوره دلش پیتزا میخواد. هشیارانه هم نخواد ناهشیارش میخواد. خب. دلیل میشه که بگیم قطعا میخواد دزدی کنه و پیتزای اون بنده خدا رو از دستش بقاپه؟ محققان خیر
جسم انسان و هورمونهاش محرکهای قویای هستند اما خواستههای انسانی همیشه با امیالش همسو نیستن... ممکنه جسم ما میل کنه به دزدیدن پیتزای یکی اما خواستهٔ ما هرگز این نیست و بسیاری حتی از گرسنگی در حال غش و بیهوشی هم باشن بازدارندههای روانی مبتنی بر باورهای اخلاقیشون اجازه نمیده حتی تکهٔ دست نخوردهٔ پیتزای دیگران رو در رستوران بردارن بخورن چه برسه که بخوان بدزدن
بنابراین آیا جاست فرند جنس مخالف بودن به معنیه اینه که مرده حتما میخواد با زنه سکس کنه و زنه باید مدام به این خطر فکر کنه یا فرار کنه از این رابطه؟ خیر
همه چیز بستگی به سامانهٔ شناختی رفتاری دو طرف داره... جاست فرندا ممکنه به سکس فکر و حتی اقدام کنن ممکنه اقدام و حتی فکر هم نکنن
خیلی ساده مثال میزنم تا شما که متخصصین جواب بدین و راهنمایی کنید. آیا اگه طلا و جواهر رو تو گاوصندوق قرار ندیم و تو ملا عام باشه احتمال دزدیش بیشتر نیست؟ درسته به همون دلایلی که گفتید مانند عقل و وجدان و شرم و دین افرادی هستند که دزدی نکنند، اما احتمال دزدی بیشتر میشه یا نه؟ آیا عقل حکم میکنه خودمون از طلا و جواهر مراقبت کنیم، یا میگیم طلا رو مراقبت نکنیم و در ملا عام بذاریم، انشاءالله که شهروندان دیگر و طرف مقابلم آدم خوبیه و دزدی نمیکنه؟ در نتیجه: اولا با حرف کلیپ موافقم. دوست اجتماعی دختر و پسر کلا برای یه پسر تقریبا نزدیک به غیر ممکنه. داریم از دوست حرف میزنیم، نه همکار و مراوده اجتماعی و عمومی.
دوما حتی اگه بگیم دوست اجتماعی شدن غیر ممکن نیست، باز هم احتمال خطرش چقدره؟ از ده نفر یه نفر دو نفر آدم درست پیدا میشه. خب چه اصراریه همچین ریسکی بکنیم اصلا؟ آیا خطرات احتمالیش به فواید احتمالیش می ارزه؟
در اینصورت
این رابطه میتونه مقدمه یک پارتنر شیپی باشه؟!
ماجرا خیلی ساده و روشنه
مثلا یک آدم گرسنه چیزی نزدیک به ٢٠٠ برابر یک فرد سیر به غذا تمایل داره و مثلا وقتی از کنار یک فرد میگذره که اون داره پیتزا میخوره دلش پیتزا میخواد. هشیارانه هم نخواد ناهشیارش میخواد. خب. دلیل میشه که بگیم قطعا میخواد دزدی کنه و پیتزای اون بنده خدا رو از دستش بقاپه؟ محققان خیر
جسم انسان و هورمونهاش محرکهای قویای هستند اما خواستههای انسانی همیشه با امیالش همسو نیستن... ممکنه جسم ما میل کنه به دزدیدن پیتزای یکی اما خواستهٔ ما هرگز این نیست و بسیاری حتی از گرسنگی در حال غش و بیهوشی هم باشن بازدارندههای روانی مبتنی بر باورهای اخلاقیشون اجازه نمیده حتی تکهٔ دست نخوردهٔ پیتزای دیگران رو در رستوران بردارن بخورن چه برسه که بخوان بدزدن
بنابراین آیا جاست فرند جنس مخالف بودن به معنیه اینه که مرده حتما میخواد با زنه سکس کنه و زنه باید مدام به این خطر فکر کنه یا فرار کنه از این رابطه؟ خیر
همه چیز بستگی به سامانهٔ شناختی رفتاری دو طرف داره... جاست فرندا ممکنه به سکس فکر و حتی اقدام کنن ممکنه اقدام و حتی فکر هم نکنن
امیدوارم تونسته باشم دقیق شرح بدم
در نتیجه:
اولا با حرف کلیپ موافقم. دوست اجتماعی دختر و پسر کلا برای یه پسر تقریبا نزدیک به غیر ممکنه. داریم از دوست حرف میزنیم، نه همکار و مراوده اجتماعی و عمومی.
دوما حتی اگه بگیم دوست اجتماعی شدن غیر ممکن نیست، باز هم احتمال خطرش چقدره؟ از ده نفر یه نفر دو نفر آدم درست پیدا میشه. خب چه اصراریه همچین ریسکی بکنیم اصلا؟ آیا خطرات احتمالیش به فواید احتمالیش می ارزه؟