Сизнинг
юқоридаги постга муносабатингиз қандай?
9 май Сиз учун аслида қандай кун? Қуйида шу ҳақдаги фикрларингизни билдиришингиз мумкин.
Шунингдек, урушда қатнашган ота-боболарингиз бўлса, уларнинг хотиралари билан ўртоқлашишингиз ҳам мумкин.
👉 @xushnudbek 👈
Bugun 9-may – mamlakatimizda Xotira va qadrlash kuni sifatida keng nishonlanadi. Ushbu sana munosabati bilan xalqimizning munosib farzandlari xotirasi yodga olinadi, ular haqiga duo qilinadi, oilasi, xonadonidan xabar olinib, xotiralari qarshisida hurmat bajo keltiriladi.
II jahon urushi butun dunyo ahliga kulfat keltirganini unutmaslik lozim. U faqatgina Sobiq Ittifoq yoki Oʻzbekiston uchun ayanchli oqibatlar keltirib chiqarmagan, undan aziyat chekkan millionlab kishilar dunyoning istalgan burchagida topiladi. Biroq aynan 9-may sanasi shartli ravishda, asosan, sobiq sotsialistik lager mamlakatlarida bayram sifatida nishonlanadi xolos (Isroildan tashqari birorta davlat bu kunni muayyan sababga koʻra alohida nishonlashiga guvoh boʻlmadim).
Esingizdami, I jahon urushi yakunlangach, Gʻarb davlatlari Germaniyani yakkalab qoʻyishga, undan imkon boricha alamlarini olishga intildilar. Turli geosiyosiy instrumentlarni ishga solgan holda (Millatlar Ligasi, uning mustamlakalar boʻyicha Mandat komissiyasi) Germaniyani tahqirlashga, undan urushda yetkazilgan yoʻqotishlar uchun oʻch olishga harakat qildilar. I jahon urushi arafasida ham Angliya va Fransiya oʻzlariga nihoyatda yuqori baho berganlar, II jahon urushi boshlangunga qadar ham shunday boʻlib qoldi, natijasiga esa tarix guvoh.
Shu jihatlarni inobatga olgan holda, II jahon urushida birgina Germaniyani ayblab, qolganlarni oppoqqa chiqarib qoʻyish oʻzini hurmat qiladigan kishilarga yarashadigan ish emas. Nemis natsistlari ustidan qozonilgan gʻalabani “fashizm ustidan qozonilgan gʻalaba” deb gupirib yurish ham mantiqan notoʻgʻri, faktga asoslanmagan. Fashizmning ildizi Italiyada. Italiya 1943-yildayoq taqdirga tan berib boʻlgan edi. Agarda fashizm ustidan qozonilgan gʻalabani nishonlash kerak boʻlsa, u 9-may sanasi boʻlmagani maʼqul.
Sobiq Sovet Ittifoqi ham urushning kelib chiqishida birdek aybdor hisoblanadi. Buni tushunish qiyin emas. Germaniya bilan til biriktirib, oʻzining “orqasi”ni oʻylagan sovet dohiylarining aybi bilan sodir boʻlgan 1941-1945-yillardagi II Ulugʻ Vatan urushida qozonilgan gʻalaba qanchalik shirin, qanchalik mashaqqatli boʻlmasin, u allaqaysi xudbin, olchoq siyosatchilarning, ahamiyatlisi, “oʻzimizning” (Oʻzbekiston ham SSRI tarkibida boʻlgani inkor etilmaydi) siyosatchilarning aybi bilan sodir boʻlganini unutmaslik kerak.
Shunday ekan, nemis natsistlarining ekspansiyani qoʻllab-quvvatlovchi gʻoyalariga bosh qoʻshib, keyin pand yeb, oxirida amallab balodan qutulib qolganimizga emas, urushda juvonmarg ketgan, xalqi, oilasi, millati, Vatani uchun jonini bergan bobolarimiz xotirasiga, millionlab kishilarga uyining toʻridan, qalbining qoʻridan joy bergan bagʻrikeng xalqimiz irodasiga hurmat bajo keltiraylik. Oʻshanda hukmron doiralarning xatosi bilan xalq oʻzi yemagan somsaga pul toʻladi, ortiq bunday xatolar takrorlanmasligi uchun oʻtmishdan saboq chiqaraylik. Turli balolardan, oʻshanday “olchoq va xudbin” yoʻlboshchilarning mamlakat va xalqqa bosh boʻlib qolishidan saqlashini Yaratgandan birgalashib soʻraylik.
Tarix – bu qurol, undan boshqalarga nafrat bilan oʻqtalish maqsadida foydalanishdan voz kechgan maʼqul. Chunki Gitlerning nomaqbul gʻoyalari ortida ham yolgʻon-yashiqlarga burkangan “tarix” yotgan edi. Shunday ekan, urushning kelib chiqishida, u keltirgan mudhish oqibatlarda kimnidir ayblash lozim boʻlsa, (XX asrning I yarmida jahon siyosatida oʻz soʻziga ega mamlakatlar nazarda tutilmoqda) har bir davlat aybni oʻzidan qidirgani maʼqul. Bularning barchasi, odatdagidek, IMHO.
#stayathome #stayoptimistic #karantindazerikmaymiz
Meni bobojonim Qosimov Yodgor Qosimovich ham urish faxriysi bo’lganlar joylari jannatda bo’lsinlar
Бацрам билпн табриклаш масаласига келсак, мен доим табриклайман! Аслида, масалага фалсафий каралса, хар куни бир-биримизни сог-омон курганимиз билпн тпбриклашимиз керак эмасми?!
Шундай экан, табриклашни ёклайман.
Биз хаи оиламиз билан хар йили бирга нишонлаймиз. Уруш катнпшчиси булган додамиз 1978 йили 60 ёшларида вафот этганлар. Отам, амакиларим, хуллас, сулоламиздан утганларнинг барчасини эслаймиз.
Хотира хеч качон улмасин!