This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
حس وطن‌دوستی در بین ایرانیان از دیرباز به عنوان ارزشی ستودنی شناخته شده است. به طوری که در اشعار شاعران بزرگ ایران از جمله فردوسی می‌توان نمودهای آن را بسیار مشاهده کرد.
اصولاً اغلب انسان‌ها نسبت به جایی که عمر و جوانی خود را در آن صرف کرده‌اند، احساس تعلق خاصی دارند.

این ویدئو، دو نوع گفتار درباره وطن را نشان می‌دهد. یکی محمدرضا شاه پهلوی، پس از ترک ایران و دیگری خمینی هنگام بازگشت به ایران پس از ۱۵ سال دوری.

ایران در زمان حکومت محمدرضا شاه و پدرش رضاشاه نسبت به آنچه که از قاجاریه تحویل گرفته شد، تغییر زیادی پیدا کرد. نوسازی ساختار کشور، ایجاد صنایع مادر، شکل‌گیری زیرساخت‌های جاده‌ای و ریلی، شکل‌گیری نهاد دانشگاه، ارتش، ارتقاء آموزش همگانی، بهداشت، حقوق زنان و ... دستاوردهای بزرگی بود که در طی مدتی نسبتا کوتاه ایجاد شد.

از این رو احساس تاثر شاه پس از ترک ایران و دوری از وطن قابل درک است.

سوی دیگر، روح‌الله خمینی است که آشکارا احساس خود پس از بازگشت به وطن را «هیچ» توصیف می‌کند. شاید همین یک کلمه به تنهایی دلیل اعمال و رفتار ویرانگرانه جمهوری اسلامی را نشان دهد.

#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

1 comment

Master Trainer
شتر سواری دولا دولا و حرکات لاک پشتی

یکی از پدیده های نامناسب فرهنگ ما حجب و حیای زیاد و بی مورد و رودربایستی از کسانیست که دائما همه مظاهر ملیت شرف و افتخار ما را به اسارت گرفته و آنها را خوار و بی مقدار جلوه داد و توهین می کنند. بدون این که واکنشی از طرف میهن پرستان ظاهر گردد.

در بیش از یکهزار و چهارصد سال قبل که میهن ما توسط اعراب وحشی و بیابانگرد و غارتگر و بدون فرهنگ مورد تاراج و غارت و تجاوز به هستی و ناموس ملی قرار گرفت و تمام کتاب خانه های ما را سوزاندند. پرستش گاه‌هایمان را ویران کردند و آئین واپسگرایی خود را با زور شمشیر و کشتار دسته جمعی به اجداد و پدران ما تحمیل کردند .

هنوز ما در برابر پس ماده های آن اعراب متجاوزگر که بصورت آخوند درآمده و به زبان ما حرف میزنند و همان شیوه استثمار و استحمار فکری اعراب را در مغز و اندیشه مردم ما تزریق می کنند دچار رودربایستی هستیم و شهامت این را نداریم که با صدای بلند بگوئیم علت این بدبختی مردم ایران وابستگی های آئین وارداتی ضد ایرانی است و اگر ایرانی می خواهد آزاده و سر بلند زندگی کند و کشوری آزاد و آباد داشته باشد بایستی خود را از تارو پود این آئین غیر ایرانی رها و آزاد کند،

این که بعضی روشنفکر ملاحظه کار می گویند مذهب یک رابطه شخصی بین فرد و خدای خودش است و کاری به کار و باورهای مردم نداشته باشید سخن بیهوده و حتا زهر آلود است و به آخونده ها بهانه و فرصت میدهد که در مواقعی که مردم می خواهند هشیار و بیدار شوند در لاک خود مخفی گردند و به خواب زمستانی بروند تا در موقع مناسب دوباره ظاهر گردند و نیش سمی مذهب را به افکار مردم تزریق کنند.

ما باید بدانیم مذهب رابطه فرد با خدا نیست بلکه رابطه استثماری دکانداران دین با مردم است .

در میان ایرانیها مثلی هست که می گویند شیون یکبار- واویلا یکبار- یکبار برای همیشه بایستی این شعار را به میان مردم برد و فریاد زد که باورهای مذهبی عامل ترمز کننده خوشبختی ملت شماست این نه توهین است نه چیز دیگر.

این آئین اگر برای اعراب مفید بوده و توانسته اند به بهانه آن غارتگری و نفوذ خود را پخش کنند، برای ایرانیان این لباس مناسبی نبوده و نیست.

این پیام ها باید از هر فرد ایرانی به فرد دیگر منتقل گردد و طنین آن هر روز شدیدتر گردد و گرنه با شتر سواری دولا دولا و حرکت لاک پشتی مردم ما را 1400 سال دیگر در همین تار و پود افکار بازدارنده در اسارت خواهند داشت
قدرت_قلم