در رابطه با بحران کنونی ویروس کرونا در ایران، نه تنها باید ناتوانی در شناخت علمی بموقع و اجرای قاطع تمهیدات پیشگیرانه، بویژه فاصله‌گذاری اجتماعی (و طرح مباحث خطرناکی چون ایمنی گله‌ای حتی از سوی رئیس‌جمهور)، و سوء یا احیاناً فساد مدیریت در واردات بموقع واکسن نقد شود، بلکه باید از میان متولیان پروژه‌های «واکسن ملی» کسانی نیز نقد شوند که واقعیت‌ها را قلب کردند و با اغراق‌ درباره زمان تولید واکسن و وعده‌های گزاف در این زمینه در پدید آوردن وضع کنونی سهیم هستند.

هر کس که در کسوت «انقلابی» ادعا کند «ما می‌توانیم» انقلابی نیست؛ می‌تواند جاه‌طلبی افسارگسیخته یا متوهمی صادق باشد یا حتی خرابکاری که در ارزیابی توانمندی‌های ملی آگاهانه اغراق می‌کند، و اطلاعات نادرست و طرح‌های غیرواقع‌بینانه ارائه می‌دهد، تا بحرانی شبیه به وضع کنونی پدید آورد.

روش استفاده از شعار اغواگر «ما می‌توانیم»، به دلیل محاسبه نادرست و متوهمانه یا با مقاصد شخصی یا مالی و حتی خرابکاری عمدی، منحصر به «واکسن ملی» نیست. این روش باید از اساس بی‌رحمانه نقد شود و راه منوط کردن سرنوشت ملت و جان انسان‌ها به طرح‌های غیرواقع‌بینانه و بلندپروازانه، و سودجویی‌های ناشی از این روش، مسدود شود.

عبدالله شهبازی


جان آگه با #فرهیختگان