فرخ‌رو پارسا در وصیتش نوشت:
«وصیتی ندارم زیرا که اموال زیادی ندارم و آنچه دارم مصادره شده است.
به کسی بدهی ندارم و اگر از کسی طلب دارم خود داند که آن را به فرزندان من بدهد.
می‌دانم و وجدانم راضی است که گناهانی که در کیفرخواست به من نسبت داده شده و مواردی که ذکر شده مرتکب نشده‌ام.
جا نماز مرا که تسبیح و حلقه و ساعت من نیز در آن است به همسرم بدهید که به دخترم بدهد دادگاه بین زنان و مردان تفاوت زیادی می‌گذارد که امیدوارم آتیه برای زنان ایران بهتر از این باشد. پولی را که در زندان دارم بین زندانیان قسمت کنید.»

چهل سال پیش و در ۱۸ اردیبهشت۱۳۵۹، فرخ‌رو پارسا میان چوبه و چادر، چوبه دار را برگزید.

او اولین مدیر کل زن در ایران و نخستین وزیر زن ایران بود. پس از انقلاب ۱۳۵۷، با این‌که سال‌ها از برکناری از مقام وزارتش می‌گذشت، در دادگاه انقلاب اسلامی شعبه تهران به ریاست محمدی گیلانی محاکمه و به عنوان «مفسد فی الارض» اعدام شد.

مرده‌شورها از شستن بدن فرخ‌رو پارسا خودداری کردند چرا که او را مفسد فی‌الارض و نجس می‌دانستند.

درباره فرخ‌رو پارسا بیش‌تر بخوانید:
https://bit.ly/2YILl29

#فرخرو_پارسا
@Tavaana_TavaanaTech