Pressure of the regime on those arrested on August 20, including Mr. Hashim, calling for the mullahs' regime to arrest and detain political and civil activists in front of the Mashhad jail on August 20, by pressuring, threatening, and restraining prisoners. Come down to their rightful demands and sign the humble demands of this system and its repressive judiciary. But all these brave and resolute loved ones, despite all these pressures, do not sign and insist on their rightful demands. We, along with them, are shouting that our first and last wish is, not this medieval and reactionary mullahs' system. The Iranian people will not sit down until the ousting of this disgusting and repressive regime is complete ... Down with Khamenei's long live freedom

شما آخوندا سالهاست دارید مردمو فریب میدید دیگه تمومه ماجرا

طبق این سند در ترجمه تاریخ طبری جلد ۷ صفحه ۳۰۷۷، فاطمه دختر امام حسین در اعتراض به یزید می گوید که یاران یزید حتی یک حلقه برایشان نگذاشتند و همه چیز را بردند، حال چگونه است که ایشان تا این حد پول پرست و مال پرست بوده است؟ پدر و عمو و فامیلهایش کشته شده اند، نمیگوید که چرا پدر و عمویم را کشتی؟ اما در اوج حماقت و مال دوستی می گوید چرا حتی حلقه ام را گرفته اید.

این است که ۱۴۰۰ سال برای اینها کودنها گریان کرده اید؛ آیا وقتش نرسیده که حقایق را بفهمید و اراجیف آنان را کنار بگذارید؟

Yazid ibn Mu'awiyah's treatment of the survivors of Hussein and proof of Shiite lies

تاریخچه عزاداری های ماه محرم

بعد از واقعه کربلا
اولین باری که مراسم عزاداری بصورت رسمی باب شد
در سال ۳۵۲ و در زمان آل بویه بود.
یعنی حدودا ۳۰۰ سال بعد.

ابن جوزی در کتاب المنتظم میگوید:
در سال ۳۵۲ هجری معزالدوله دیلمی دستور داد
در روز عاشورا مردم را جمع کنند و مردم اظهار حزن کنند
در این روز بازارها بسته شد
و خرید و فروش موقوف گردید
قصابان گوسفند ذبح نمیکردند و هریسه پزها
[ حلیم پز ] هریسه نمیپختند
مردم آب نمی نوشیدند
در بازار ها خیمه بر پا کردند
و به رسم عزاداری کرباس می آویختند
زنان بر سر و روی خود میزدند و بر حسین ندبه میکردند.

بعد از آل بویه در زمان سلجوقیان
این مراسم کمرنگ و یا حتی برچیده میشود
و گهگاه تا حد یک سخنرانی در بارگاه امام علی
پیش میرفته و دیگر هیچ

در زمان خوارزمشاهیان و ایلخانیان هم رونقی نداشته است. صفویان مذهب تشیع را در ایران برقرار کردند
در این دوران پادشاهان صفوی عزاداریهای باشکوه
و بی سابقه ای انجام میدادند.
سرودن اشعار مذهبی تعزیه در رثای امام کربلا مرسوم شد
کاررنی در سفرنامه خود مینویسد.

در سر کوچه ها کرسی میگذارند و ملایی روی آن می نشیند و سخنانی در مصیبت کشتگان کربلا میگوید.
مردم هم بدور او جمع میشوند
و ملایان در بین سخنرانی میوه های فصل را تناول میکنند
در دوره صفویان موقوفات و حسینیه ها بکار افتاد.

بگفته کاررنی مردم جامه کبود یا سرخ بر تن میکردند
که جامه عزاداری بود.
[ از این نکته میتوان دریافت که لباس مشکی در آندوره لباس عزاداری نبوده ]

در دوره افشاریان [ پادشاهی نادرشاه ]
کما بیش با همین ترتیب یعنی سخنرانی و گاه تعزیه
مراسم عزاداری ادامه داشته است.

در دوره زندیه [ کریمخان ] تعزیه خوانی رواج بیشتری داشته
تعزیه خوانی بدین شکل بوده که چند نفر لباس عربی میپوشیدند و صحنه اتفاقات کربلا را به نمایش میگذاشتند
این نوع نمایش به تعزیه خوانی معروف شد
این نمایش در کاروانسراها و میادین اجرا میشد

و اما در دوره قاجار....

در دوره قاجار ناصرالدین شاه خود را سخت شیفته معصومین علی الخصوص شهید کربلا نشان میداد
در این دوره عزاداریها چه از لحاظ کیفی و چه از لحاظ محتوا کلا تغییر کرد
و هر ساله شروع به پختن غذای نذری میکرد
و لباس مشکی بین مردم تقسیم میکرد
و مراسم سخنرانی و تعزیه خوانی را انجام میداد
میگویند بعد از سفرهای خارجیش و دیدن برنامه های کارناوال تصمیم میگیرد چیزی مشابه آنرا در ایران بنا کند.
در نتیجه با الگو برداری از ساختمان رویال آلبرت هال
[ در لندن ] تکیه دولت را میسازد
تکیه دولت با گنجایش هزار نفر ساخته شد.

برپایی سقاخانه - مراسم تشت گذاری - کفن پوشی و قمه زنی - زخم زنی و شمع آجین و قفل آجین کردن بدن از رسوماتی است که در زمان ناصرالدین شاه باب شد.
[ قفل آجین به این شکل بوده که بدن را سوراخ میکردند و به قفل میزده اند عملی بسیار دردناک و گاه منجربه عفونت و بیماری میشده است ]

در این‌دوره علامت هایی با چراغ تزیین میشده و به دورش پارچه های نذری می بستند و علامت را در کوچه ها میگرداندند و همزمان اشعار حزن آلود میخواندند.

رسم قمه زنی و علم کشی و تشت گذاری و سقاخانه
و پختن غذای نذری و پوشیدن لباس مشکی
از این دوره بجا مانده است

پس از واژگونی حکومت قاجار
و به حکومت رسیدن خاندان پهلوی

در زمان رضا شاه بزرگ با مراسم عزاداری و قمه زنی و علم کشی مخالفت میشد
و رضا شاه علاقه ای به اینگونه مراسم نداشت
و دستور توقف آنرا داد.
اما مردم که برپایی این مراسم را نوعی عبادت میدانستند
بصورت پنهانی و در جلسات شبانه در دهه اول عزاداری میکردند.
رسم جلسات هفتگی و یا جلسات ماهانه یادگار آن دوره میباشد.

در دوره پهلوی دوم سختگیری از بین رفت و مردم دوباره اجازه برپایی عزاداری داشتند
در این دوره مراسم قمه زنی و تعزیه کم کم رنگ میباخت.
بسیاری از آخوندها این مجالس را موقعیتی مناسب جهت آماده کردن مردم بر علیه نظام پهلوی میافتند و در این جلسات سخنرانی های آتشین میکردند
و خمینی رسما قیام کربلا را منشا حرکت خود میشمرد
و مردم را به آن دعوت میکرد
بگونه ای که در انقلاب ۵۷ شاه را یزید زمانه و خمینی را حسین زمان میدانستند و انقلاب را حرکتی عاشورایی قلمداد میکردند.

بعد از انقلاب اسلامی [ انفجار نور ] و به زعم انقلابیون
پیروزی خون بر شمشیر مراسم محرم شور و حال دیگری یافت
و مخفیانه بودجه های میلیاردی برای این مراسم و برگزار گنندگان آن از خزانه دولت در نظر گرفته شد
زیرا بقای روحانیت به مراسم مذهبی وابسته است.
و حتی مراسم عزاداری های ایام فاطمیه با همان تقدس شکل گرفت و علم کشی و سینه زنی و گل آلود کردن سر و صورت مراسم تشت گذاری و قمه زنی دوباره رواج یافت...

بیایید تاریخ ایران را بخوانیم




☆ ☆