وقتی با انبوهی از این گونه گفتارها مواجه می‌شویم، به جای تفریح سبکسرانه با آنها، که نشانه‌ی کوچک شمردن مسئله است، واکنش مهم‌ترمان باید تامل در این پرسش باشد: نظام فکری-فرهنگی-آموزشی‌ای که چنین ذهنی می‌پرورد که چنین روایت‌هایی را مهم بشمرد چه مختصات و سازوکاری دارد و شیوه‌ی برخوردِ معقول با آن چیست؟
جسد راهبه‌ای در یک شهر کوچک آمریکا بعد از چهار سال سالم مانده و حالا اون کلیسا زیارتگاه مومنان شده که می‌روند دور جنازه (آشکارا مومیایی شده) جمع می‌شوند لابد حاجت بگیرند. این سوالهای شما جهانیه و یک میلیون دلاری :)
