پروای ایران و ایرانی را ندارند. وگرنه درک اینکه این به اصطلاح «سیاست»ها، که نامش را «انقلابی‌گری» می‌گذارند، برای ایرانی‌جماعت، بازی دوسرباخت است، واقعاً کار دشواری نیست. این شبه‌نظامی را که در بغداد زدند، افتخار می‌کرد که در نام سازمانی‌اش واژه‌ی «ایران» وجود ندارد. اگرچه حق خود می‌دانست که مالیاتی را که ایرانی به دولتش می‌پردازد، خرج یک گروه اجتماعیِ بی‌وطن کند که اربابانش بودند. طرف مقابل که تصمیم گرفته است بعد از چهل سال لگدپراکنی و ترقه‌درکنی‌های رقت‌انگیز، پاسخ دهد، تهدید به نابودی پالایشگاه‌های نفت کرده است. این یعنی اگر هیأت حاکمه‌ بخواهد شگرد قدیمی خود، در صدور بحران به خارج از مرزها را (به جای حل و فصل مدبرانه‌ی آن) ادامه دهد، کشور ما تا زمانی نامعلوم از تجارت جهانی نفت و فراورده‌های آن محروم خواهد شد - حتی پس از رفع احتمالی تحریم. یعنی حتی تا سال‌ها پس از سقوط و اسقاط احتمالی اینها... به عبارت دیگر، سیاست حکومت پادگانی، در ایجاد تنش و بحران، دیر نیست که عملاً به سیاست «زمین سوخته» بیانجامد. دارند کاری می‌کنند که حتی پس از خودشان هم ایرانی باقی نماند... به گیرنده‌هایتان دست نزنید ایرانیان گرامی!... آنچه می‌بینید فرجام نهایی مواضع ناروشنفکران چپ‌گرایی‌ست که مفهوم «وطن» و «ملیت» را تخطئه کردند و از چریک‌های بی‌مرز، سرداران عارف تراشیدند...

Nima Ghasemi
____
@ajibzad