این ناممکن است که فرزندی داشته باشیم و جهان را، آنگونه که هست، حقیر شماریم؛ زیرا به این جهان است که او را فرستادهایم.
به خاطرِ فرزند است که ما به جهان وابستهایم، به آینده آن میاندیشیم و به سهولت در قیل و قالش، در جنبوجوشهایش مشارکت میکنیم و بلاهت درمان ناپذیرش را جدی میگیریم.
«هویت»
میلان کوندرا
@renaissancetranslate