مبانی فرهنگی و جغرافیایی مناسک قربانی و انتظارات جدید اخلاقی
چرا در دین اسلام مناسکی با محوریت ذبح حیوانات وجود دارد؟ و آیا میتوان این مناسک را متناسب با انتظارات امروزین بازتعریف کرد؟
دین تابع فرهنگ نیست اما مناسک و احکام دینی، ناظر به فرهنگ عصر نزول ادیان بیان شده است. برای فهم معنای آیات مربوط به قربانی، باید پیوند متن آیات را با فرهنگ عصر نزول، دریابیم.
عدم توجه به نقش مقتضیات زمانه در زیست مؤمنانه غیر منصفانه است و سبب ویرانی دین و دینداری میشود.
قربانی کردن و توزیع آن در عید قربان و عقیقه و سایر مناسبتها، نوعی پسانداز اجتماعی بود.
دینداری، انجام اعمال متناسب با فرهنگ گذشته، نیست بلکه تبلور امروزی مقاصد ادیان در زندگی انسان است.
امروز خودمان را به ابزارهای حمل و نقلی که به اقتضای شرایط آن زمان، در آیه 26 سوره حج بیان شده، محدود نمیکنیم اما به مدل های مناسکی نظیر ذبح حیوانات که متناسب با فرهنگ و جغرافیای آن دوران، در آیه 27 این سوره بیان شده، محدود میکنیم!
با توجه به مقاصد و علل شریعت، شاید بتوان مناسک دینی قربانی را متناسب با درک اخلاقی معاصر، بازتعریف کرد.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله إنَّما جَعَلَ اللّهُ الأضحى لِشبَعِ مَساكِينِكُم مِنَ اللَّحمِ فَأطعِمُوهُم ؛ خداوند عيد قربان را برنهاد تا مستمندان از گوشت سير شوند؛ پس از گوشت قربانى به ايشان بخورانيد . ثواب الأعمال ص۵٩
این حدیث را دیدم وضعیت الان در جامعه هنوز عمل به این حدیث را به شدددت میطلبد. اینطور نیست؟
خداوند عيد قربان را برنهاد تا مستمندان از گوشت سير شوند؛ پس از گوشت قربانى به ايشان بخورانيد .
ثواب الأعمال ص۵٩
این حدیث را دیدم
وضعیت الان در جامعه هنوز عمل به این حدیث را به شدددت میطلبد.
اینطور نیست؟