🖋 اعلامیۀ حقوق بشر، مادۀ 21:
1) هر کس حق دارد که در حکومت کشور خود مستقیماً یا به واسطۀ نمایندگانی که آزادانه انتخاب شده باشند مشارکت کند.
2) هر کس حق دارد که برابر با دیگران به خدمات عمومی کشور خود دسترسی داشته باشد.
3) ارادۀ مردم اساس اقتدار حکومت است؛ این اراده باید از طریق انتخابات ادواری و سالم، با برخورداری عموم از حق رأی مساوی، استفاده از آرای مخفی، یا روش‌های رأی‌گیری آزاد همانند آن، ابراز گردد.

🖋 اعلامیۀ حقوق بشر، مادۀ 28:
هر کس حق دارد خواستار برقراری نظمی مدنی و بین‌المللی باشد که در آن تحقق کلیۀ حقوق و آزادی‌های مقرر در این اعلامیه به طور کامل میسر شود.

🖋 اعلامیۀ حقوق بشر، مادۀ 29:
1) تعهدات هر کس فقط در قبال جامعه‌ای است که رشد آزاد و کامل شخصیت او را امکان‌پذیر سازد.
2) هر کس در اِعمال حقوق و آزادی‌های خود مشمولِ محدودیت‌هایی خواهد بود که به حکم قانون منحصراً به منظور تأمین شناسایی و احترام لازم به حقوق و آزادی‌های دیگران و رعایت مقتضیات صحیح اخلاقی و نظم عمومی و رفاه همگانی در یک جامعۀ دموکراتیک مقرر شده باشد.
3) این حقوق و آزادی‌ها در هیچ حال نباید طوری اعمال شود که با مقاصد و اصول [سازمان] ملل متحد مغایرت داشته باشد.

🖋 میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، مادۀ 14.2:
هر کس به ارتکاب جرمی متهم شده باشد حق دارد بی‌گناه فرض شود تا این‌که مقصر بودن او بر طبق قانون محرز شود.

🖋 میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، مادۀ 14.3:
هر کس متهم به ارتکاب جرمی شود با تساوی کامل لااقل حق تضمین‌های ذیل را خواهد داشت:
الف) در اسرع وقت و به تفصیل به زبانی که او بفهمد از نوع و علل اتهامی که به او نسبت داده می‌شود مطلع شود.
ب) وقت و تسهیلات کافی برای تهیۀ دفاع خود و ارتباط با وکیل منتخب خود داشته باشد.
ج) بدون تأخیر غیرموجه دربارۀ او قضاوت بشود.
د) در محاکمه حاضر بشود و شخصاً یا به وسیلۀ وکیل منتخب خود از خود دفاع کند...

@philosophycafe