🔴 یادداشتی تکاندهنده درباره شریعتی که گفته می شود نگارنده آن ابراهیم نبوی بوده است (؟)
♨️ دکتر علی شریعتی؛ که بود و چه کار کرد:
معروف به دکتر، تنها دکتر به رسمیت شناخته شده در انقلاب اسلامی ایران. متولد ۱۳۱۲ در سبزوار، تحصیلکرده در مشهد، کاشف ابوذر و فاطمه در پاریس، بنیانگذار حسینیه ارشاد در تهران، مبارز با حکومت در اروپا، متوفی در ساوتهمپتون انگلیس و دفن شده در زینبیه سوریه.
وی ۴۴ سال زندگی کرد و به اندازه ۴۴۰ سال جامعه ایران را به عقبماندگی دچار کرد.
یکی از صدها روستایی جهان سومی که پس از درس خواندن در پاریس به کشورشان برگشتند و پایهگذار استبداد شدند.
وی موفق شد دین را به یک اسلحه تبدیل کند تا با آن یک حکومتی که آزادی اجتماعی داشت و آزادی سیاسی نداشت را از میان ببرد و حکومتی ایجاد کند که نه آزادی سیاسی داشت و نه آزادی اجتماعی و بعدا همان اسلحه به دست دیکتاتوری غیرسلطنتی افتاد تا با آن شریعتی و بقیه از میان بروند.
کشفیات:
مانتو و روسری، شربت شهادت، مستضعف و مستکبر، ابوذر و یاسر، ایدئولوژی اسلامی، پدیده ارشاد که بعدا وزارت شد، ولایت، سوسیالیزم شیعی، جامعه بی طبقه توحیدی برای کشور غیر تولیدی، روش تبدیل فاطمه به سیمون دوبوار و ابوذر به چهگوارا.
مسوول روابط عمومی شیعه برای تبدیل مجموعهای از کالاهای کهنه به اشیایی که شیک به نظر میرسند.
وی تصور میکرد جامعهشناس است و شاگرد ژرژ گورویچ.
تاثیرگذارترین روشنفکر تاریخ ایران که صدها هزار دانشجو را چند دهه از فکر کردن بی نیاز کرد!!
کارنامه:
نمره انشا ۲۰، نمره تاریخ ۲،
جامعهشناسی ۵ ، فن بیان۲۰،
تعلیمات مدنی ۴.۲۵، انضباط ۳،
وی با حداقل نمره دکترای ادبیات از فرانسه گرفت و بعنوان جامعهشناس شناخته میشود.
تشیع صفوی را به عنوان یک دین قابل تحمل و غیر مزاحم در زندگی ایرانیان تبدیل به تشیع علوی کرد تا ما هم یک ایدئولوژی خطرناک داشته باشیم.ریاکاری از همان زمان آغاز شد که #دکتر_شریعتی برای زنان ایرانی کتاب "فاطمه فاطمه است" را می نوشت ولی خودش و زنش در اروپا به روش غربی زندگی میکردند و تا آخر عمر، زن و دخترانش بدون حجاب بودند!!
پوران شریعترضوی، گواه زندهی یکی از مهمترین رویدادهای فاجعهبار و سیاه تاریخ ایران بود.
همسر وی، یعنی *علی شریعتی*، تاثیری شگرف و " *ویرانگر* " بر تاریخ کشور ایران گذاشت.
شریعتی با هوش و فراست بالایی که داشت، توانست دو ایدئولوژی نامتجانس و متضاد، یعنی اسلام و سوسیالیسم را ترکیب کرده و معجونی سمی به نام " *مارکسیسم اسلامی* " یا آنگونه که خودش دوست داشت بگوید، " *شیعهی علوی* " را بسازد و با صدای گیرا و گفتار سِحرآمیزش، آن را به جان و اندیشهی جوانان آرمانگرا و خامخیال دههی چهل و پنجاه ایران بریزد.
جوانانی سنتی و نیمهروستایی که به لطف انقلاب سفید شاه و ملت، ناگهان و در کمتر از ده سال، از دل دوران قرون وسطای قجری و رمل و اسطرلاب و دعانویسی و جنگیری و کفبینی و رَمالی و غسل در خزینهی پر از کثافت، به دوران پیشرفتهای مدرنِ انتهای قرن بیستم پرتاب شده بودند.
در حالی که همین جوانانِ آرمانگرا، واپسگرایی مذهبی به ارث رسیده از خانوادههایشان را با خود از خانه به دانشگاه آورده بودند و تاب دیدنِ چهرهی در حال مدرن شدنِ جامعهی متوسط شهری در ایران را نداشتند.
اینها، در دانشگاهها، مسحور و مست اندیشههای مارکسیستی بودند که در آن روزها، بازار داغی داشت و آش پخته شده و مسمومِ افکار علی شریعتی که در چنین آشفتهبازاری، با تلفیق مارکسیسم با تعفن مذهب شیعهی صفوی، آن را به دینی بهظاهر مدرن تبدیل میکرد، خریدار و مشتاق بسیاری داشت.
نواندیشانِ آرمانگرای آنزمان، به باور خود، برای متجدد بودن خویش، خود را پیرو این مکتبِ ساختگی نشان میدادند، هرچند اغلبشان، کوچکترین درکی از حقایق پشتپردهی افکار باطل شریعتی نداشتند.
شریعتی با خلق یک حسین آرمانخواهِ دروغین، مکتبِ انقلابیاش را تبدیل به بستر ترویج ایدئولوژی خشونت و ترور در بین جوانان جامعه نمود.
ایدههای بهظاهر انقلابی او، در بین جوانان دههی چهل و پنجاه، آرمانی شد تا در نهایت، *شور انقلابی* را بر *شعور اجتماعی* برتری داده و فضایی را رقم بزند که در بستر آن، جامعهی ایران، دست به یک خودکشی سیاسی بزند.
پوران شریعترضوی، با نوشتن کتابِ خاطرات زندگی سیاسیاش با علی شریعتی، تحت عنوان " *طرحی از یک زندگی* " برخی از رازهای سر به مهر زندگی علی شریعتی را افشا کرده است.
وی در نوشتههایش افشا کرده است که مرگ شریعتی، هرگز کار حکومت شاه نبود، بلکه برای دامنزدن به نفرت نسل جوان آن روزگار از شاه، لازم بود تا به دروغ، " *معلم شهید* " ساخته شود.
@SepehrAzadi
نتیجتا حق با مرحوم کافی و این الله ناصر مکارم شیرازی بوده م حتما کافی در مهدیه تهران تف میکرد لای کتاب شریعتی و به کارش افتخار میکرد مکارم شیرازی کتابی نوشت که صفحه روبروش سفید بود برای جواب دادن شریعتی بخاطر اینکه شریعتی بخاطر جواب پول کاغذ نده
در حسینیه موعظه میکرد اما پشت تریبون با کراوات .
اون سعی میکرد انچه در اسلام واپسگرائی وجود داره رو به زمان صفویه نسبت بده و مدعی بشه شیعیه علوی چیز دیگری است .
اما انتقاد من به شخص شریعتی چندین مورد که خودم یادداشت کردم .
من بسیار انتقاد دارم به اساتید و اهل فن اونزمان که چرا وقتی واژه های نامتجانس و متضاد را با. زرنگی و سیاست در کنار هم قرار میدادن و ازش یک اصل می ساختن نقد نمیکردید؟مثل جمهوری اسلامی
شریعتی هم در این مهم سررشته دار هست مثل روشنفکران دینی .
غیر از این است که اخوند دست بوس بود . بزرگترینهاشون مثل علم الهدا و جنتی برای سلامتی شاه دعا میکردن و امین گو داشتن .
غیر از اینکه شریعتی معلم انقلاب بود . معلم مجاهدین خلق بود و از یک جائی مجاهدین خلق اسلام شریعتی را اسلام بورژوائی تشخیص دادن و بعد به سمت طالقانی رفتن .
توطئه پنجاه و هفت دلایل بسیاری دارد. اگر مردم نسبت به آخوند و شرایط سیاسی کشور آگاهی داشتند گرفتار توطئه ابرقدرت ها نمی شدند.
جامعه مذهبی و سنتی ما در آن زمان آمادگی داشتند تا یک ناجی و روحانی مقدس را بپذیرند و انگلیس ها با آشنایی از این مطلب دست بکار شدند و یک هندی زاده را به مردم معرفی کردند.
به نظر من اگر شاه به احزاب میانه رو اجازه فعالیت میداد تا مردم جذب آنها بشوند هیچگاه حکومتش سرنگون نمی شد بلکه اصلاحات حکومتی صورت می گرفت.
در جوامع پیشرفته که از دمکراسی نسبی برخوردار هستند انقلابی صورت نمیگیرد بلکه جامعه با اصلاحات به پیش میرود.
اگر احزاب فعال نباشند و حکومت قوانین و مقررات خودش را( چه درست و چه غلط) به مردم تحمیل کند باعث نارضایتی میشود.
روشنفکران مذهبی و غیرمذهبی در تمام کشورهای پیشرفته وجود دارند ولی آنها نمیتوانند حکومتی را سرنگون کنند چون مردم خود را بواسطه احزاب در ساختار حکومت شریک میبینند.
مشکل حکومت شاه همین بود که مردم خود را سهیم در تصمیمات نمی دیدند و با ورود خمینی( ابرقدرت ها) به صحنه سیاست امیدوار به تغییر شدند بخصوص که خمینی از عدالت و خدا حرف میزد.
جالب اینجاست که مشابه این سخنان رو بعدها از آخوندها برادران مارکسیست ها هم شنیدیم.
شریعتی حتی وطن رو ایمان آدمی می دونست نه خاک آدمی
به دوستان پیشنهاد می کنم کتاب فریب بزرگ قرن ما از سیاوش اوستا رو بخونند
اینکه شاه مذهبی بود و یا فقط نقش بازی میکرد را نمیدانم ولی در هر حال به آخوندها بیش از حد اهمیت میداد.
اگر این خبر درست باشد که علی شریعتی با ساواک در ارتباط بوده باید قبول کنیم که حکومت شاه از او در برابر آخوندهای متحجر و واپسگرا استفاده میکرده و نقش شریعتی بیشتر آگاهی دادن بوده تا آمادگی مردم برای تغییر حکومت.
اگر جامعه ما مذهبی نبود شریعتی و دیگران هم نمیتوانستند تآثیری بر آنها بگذارند.
در هر حال باید بپذیریم که جامعه ما در آن زمان و حتی در زمان حال مذهبی خرافی هستند و افرادی مثل شریعتی برای این قشر مذهبی الگو نیستند بلکه دشمن اعتقادات آنها.
من بر خلاف خیلی از دوستان که توطئه پنجاه و هفت را به آخوند، مجاهدین ، چپ ها و شریعتی و و نسبت میدهند معتقدم که تمام این موارد جزوی از یک تغییر و تحول بودند که میتوانست انقلاب!!! نباشد بلکه اصلاحات.
کتابی که معرفی کردید رو نخوانده ام ولی سعی میکنم بخوانم.
من منکر تآثیر سخنرانی ها و افکار شریعتی بر نسل گذشته نیستم ولی اگر این افکار خریدار نداشت چنین افرادی هم نمیتوانستند محرک باشند.
سوال اینجاست که روشنفکران و حکومت شاه چه سیاستی در قبال اسلامگرایی افراطی و تفکرات آنها داشته!!؟ هر سیاستی که داشته موفق نبوده.
متاسفانه شاه بیشتر در زمینه اقتصادی و صنعتی تلاش میکرد ولی از نظر فرهنگی و سیاسی کم کاری داشت.
نمی شه نقش این کتاب ها و سخنرانی ها رو انکار کرد. به من بگید چه کسانی تخم کینه از پهلوی رو در دل مردم کاشتند؟ چه کسانی با غرب ستیزی و صحبت از جامعه ی آرمانی، مردم رو تهییج کردند؟ چه کسانی مرتب از ضرورت براندازی رژیم شاه صحبت کردند؟ شما هرگز نمی تونید نقش مارکسیست ها و شخص شریعتی یا امثال جلال آل احمد رو در وقوع این انقلاب انکار کنید. اینها با گفته ها و نوشته هاشون، جاده صاف کن آخوندها بودند. اینها بودند که مردم رو تهییج می کردند.
آخوند نه با مفاهیم سیاسی آشنایی داشت نه با روش های مبارزاتی. تمام اینها رو از چپ های ایرانی نظیر شریعتی فراگرفتند. کتاب های شریعتی بین جوانان انقلابی و مجاهدین خلق و آخوندها دست به دست می شد.